لینک های دسترسی

وزارت خارجه امريکا: اکثر وکلای مدافع افغانستان فاقد تعليمات حقوقی اند


در گزارش وزارت خارجه امريکا ضمن تماس به مشکلات نظام قضائی در افغانستان گفته شده است که طرز العمل های طولانی محاکم قسما نتيجه نارسائی شديد نظام قضائی در آنکشور است.

در گزارش هاي انجو هاي بين المللي تخمين شده که بيش از ۵۰ وکيل مدافع،۱۴۰۰ قاضي و بين ۲۰۰۰ الي ۲۵۰۰ مدعي العموم انجام وظيفه ميکنند، اما اکثر آنها فاقد تعليمات حقوقي مي باشند.

در طول سال ۲۰۰۷، گروه هاي بين المللي در فراهم کردن تعليمات حقوقي و قضائي با بيش از ۸۰۰مدعي العموم، وکیل مدافع و مامورين مسلکي عدلي، با وزارت عدليه کمک کردند.

در گزارش وزارت خارجه امريکا خاطر نشان شده که تشکيل يک قوه قضائيه مستقل در قانون اساسي تضمين شده است، اما در عمل پول کافي براي مصارف ان تخصيص داده نشده و تعداد مامورين ان کافي نيست و علاوتا معروض به نفوذ سياسي و فساد اداري گسترده است.

فشار از جانب مامورين حکومتي، رهبران قبايلي، خانواده هاي اشخاص متهم، و افرادي که با شورش بستگي دارند، و همچنان رشوه و فساد اداري، بيطرفي سيستم قضائي را تهديد ميکند.

عدالت بطور غير مساويانه و مطابق به قوانين اسلامي وعنعنات محلي، تطبيق ميشود. نظام عدلي در مراکز شهري نسبتا قويتر است، جائيکه حکومت مرکزي قويتر است و در نواحي روستائي ضعيفتر، که تقريبا ۷۵ فيصد نفوس کشور در ان زندگي ميکند.

در سر تا سر کشور، محاکم، قواي پوليس و محابس، که بطور کامل فعاليت کنند، به ندرت وجود دارد. نظام عدلي، ظرفيت کافي ندارد تا به حجم بزرگ کار ها رسيدگي کند.

فقدان پرسونل شايسته در کار محاکم موانع ايجاد ميکند. مقامات شهري و ولايتي و همچنان قضات از حد اقل تعليمات لازم برخور دارند و قضاوت آنها بر دانش شخصي شان از قوانين اسلامي، رسوم قبايلي و عنعنات محلي استوار است.

در گزارش از فعالين حقوق بشر نقل قول شده است که در بعضي نواحي دور دست که تحت کنترول حکومت نيست، طالبان از طريق شورا هاي محلي، يک نظام قضائي موازي را تطبيق ميکنند.

مجازاتي که توسط اين شورا ها تعيین ميشود، شامل لت و کوب، بدار اويختن و سر بريدن ها است.

گزارش وزارت خارجه امريکا در باره وضع حقوق بشر در افغانستان، ضمن اشاره به استفاده قوه بيش از حد و ساير تخطي ها در منازعات داخلي، مينويسد که دوام منازعه داخلي و ادامه قوه بيش از اندازه هلاکت افراد ملکي، اختطاف اشخاص، تجاوز بر زندانيان، خساره بر دارائي ها و بيجا شدن باشنگان، را ببار آورده است.

بتاريخ ششم ماه نومبر سال گذشته، در اثر انفجار بم لا اقل ۶۴ نفر، بشمول شش عضو پارلمان، اطفال و يک تعداد عابرين، در ولايت بغلان کشته شدند.

در آنوقت گزارش داده شد که بعد از انفجار بم، تعداد زياد تلفات در اثر گلوله باري قواي امنيتي بر جمعيت مردم بوقوع پيوست.

ملل متحد گزارش داد که قواي امنيتي بدون تبعيض بر جمعيت مردم بي سلاح، بشمول تعداد زياد اطفال، اتشباري کردند. اما هئيت هاي تحقيق از وزارت هاي داخله و عدليه گفتند که صرف چند نفر در اثر گلوله باري تلف شدند.

در گزارش گفته شده که فعاليت دوامدار طالبان و القاعده، منجر به جنگ هاي فرقوي بين جنگ سالاران، و فعاليت هاي جنايت کارانه به کشتار هاي غير قانوني و تلفات متعدد افراد غير نظامي شده است.

تندروان، خارجيان و کارمندان محلي انوجو ها را هدف قرار داده و بقتل ميرسانند. در سال ۲۰۰۷ ،۱۴۳ حمله انتحاري رخ داد که با مقايسه ۱۴۰ حمله در سال ۲۰۰۶ و پانزده حمله در سال ۲۰۰۵ ، يک افزايش قابل توجه را نشان ميدهد.

شورشيان مامورين ملي و حکومتي را هدف قرار ميدهد. حملات عليه اشخاص غير محارب، مانند مامورين حکومتي، اهالي، شخصيت هاي ديني معلمين و متعلمين، هنوزهم بحيث يک تهديد باقيمانده است.

در يک گزارش ملل متحد که در جريان سال نشر گرديد حاکيست که ۷۶ فيصد هدف همه بم گذاري هاي انتحاري قواي امنيتي بين المللي و محلي بوده است.

در جريان سال ۲۰۰۷،عناصر ضد حکومت به حملات شان عليه رهبران مذهبي طرفدار حکومت ادامه دادند. طالبان لا اقل ده عالم ديني و يک تعداد اعمال خشونت بار را در داخل مساجد و تاسيسات مذهبي مرتکب شدند.

وزارت معارف گزارش داد که در اثر حملات دهشت افگنان و شورشیان به تعداد ۱۴۰ معلم، محصل و ساير کارمندان مکتب بقتل رسيدند.

در بعضي واقعات تحيقات صورت گرفت اما در پايان سال، نتايخ ان واضح نشد. در ارتباط به اختطاف اشخاص، در گزارش از قول مقامات گفته شد که تقريبا ۹۰ حادثه اختطاف اشخاص در جريان سال ۲۰۰۷ رخ داد، که لااقل پانزده واقعه آن به مرگ گروگان منجر گرديد.

تعداد مجموع اختطاف کارمندان امداد خارجي و انجو ها در سال ۲۰۰۷ به ۷۰ نفر رسيد در حاليکه در سال ۲۰۰۶ صرف چند نفر بود.

آمر اداره امداد ملل متحد در کابل در ماه اکتوبر بطور علني اعلام نمود که شورشيان و دسته هاي جنايت کاران ۷۶ کارمند امداد را اختطاف، و در جريان سال ۳۴ کارمند امداد کشته شدند و شورشيان بر ۵۵ کاروان امداد حمله کردند.

طالبان، تندروان، رهبران قبايلي و قواي امنيتي، افراد غير نظامي و لااقل يک ژورناليست را براي بهره برداري سياسي و مالي، اختطاف کردند.

و به اساس يک گزارش کمشنر عالي ملل متحد براي پناه گزينان، چندين قضيه مستند اختطاف و ربودن پسران جوان براي بهره برداري جنسي توسط مردان نيز، موجود است.

موسسه جنگ و صلح گزارش دادکه اين اعمال هنوز افزايش مي يابد ،مخصوصا در شمال کشور.

XS
SM
MD
LG