لینک های دسترسی

سخفر: میتوانستیم در افغانستان بهتر عمل نماییم


واشنگتن پوست در مقالۀ بقلم یاپ دیهوپ سخفر سر منشی سازمان ناتو منتشرۀ روز یکشنبه اش مینگارد، ما میتوانستیم کار بهتری انجام دهیم.

در شروع مقاله گفته شده، هفت سال از سقوط طالبان میگذرد. درین مدت کارهای زیادی بشمول انتخابات دیموکراتیک، سهمگیری بیشتر زنان در سکتور عامه و بهبود در خدمات صحی و تعلیم و تربیه را میتوان یاد آور شد.

اما یک تخمین صادقانه از اوضاع افغانستان ما را خواهد واداشت که بگوئیم ما امروز در حالتی قرار نداریم که خواستار آن بودیم.

در حالیکه در شمال و غرب کشور وضع نستباً آرام است، پیشرفت هائی بوقوع پیوسته است اما شرق و جنوب کشور از خشونتهای روز افزون، مواد مخدر و یک حکومت غیر مؤثر رنج میبرد.

مردم افغانستان از عدم اعمار کشور شان بطور فزاینده ای مایوس شده اند. همچنان اتباع ممالکیکه برای ماموریت ناتو دران کشور قوای نظامی فراهم نموده اند از خود این سوال را مینمایند که این ماموریت تا چه وقت دوام خواهد کرد و تا چه زمانی، در اجرای این ماموریت جوانان شان را از دست خواهند داد؟

آقای سخفر درین مقاله ادامه میدهد رهبران کشورهای عضو ناتو در ماه اپریل امسال، شصتمین سالگرد برقراری ناتو را در شهر های ستراسبورگ فرانسه و کهل جرمنی برگذار خواهد نمود.

براک اوباما درین گردهم آئی اولین سفر اروپائیش را انجام خواهد داد که به سران کشورهای عضو این امکان را میدهد تا بتوانند راه هائی را برای پیشرفت مورد بحث قرار دهند.

درین گردهم آئی پنج درسی را که ما ازان آموخته ایم باید مورد بحث قرار گیرد.

اول، رهبریت افغانی، خیالی از آیندۀ بعید نه بلکه کاریست که باید بزودی ممکنه عملی شود. مشکلات در افغانستان، تکثر طالبان نه بلکه کمبود یک حکومت داری درست است.

دوم، فعالیت های ناتو انسجام بیشتر را تقاضا مینماید. کارهای ناتو، با تعین کشورهای مختلفه به ساحات جغرافیائی معینی، فعالیتهای این سازمان هنوز هم، به کارهای پینه کردن مشابهت دارد.

با این برخورد گرچه کشورهای معینی در ساحات خاص تجارب خوبی را بدست میآورند اما این روش، در یک سهمگیری همه جانبه، کمتر مؤثر واقع میشود.

سوم، مشکلات در افغانستان تنها مسائل داخلی آنکشور نبوده، مسائل مربوط به پاکستان نیز دران عمیقاً دخیل است. روابط هند و پاکستان نیز تأثیر مستقیم دارد. تمام کشورهای منطقه در بوجود آمدن امنیت در افغانستان، منافع خاصی دارند.

چهارم، در مورد برخورد همه جانبه به معضلۀ افغانستان با گفتار تنها نمیتوان مشکلات دران کشور را حل کرد.

ما به سببی مجبورشده ایم که عملیات نظامی را وسعت بخشیم که منابع کافی ملکی را در دسترس نداریم. ما باید تلاشهائی را براه بیندازیم که قوای پولیس را تقویه نموده، امداد های انکشافی را انسجام بخشیده و ماموریت ملل متحد در افغانستان را تقویۀ بیشتر نمائیم.

پنجم، ابلاغ عامه بحیث میدان مبارزه ستراتیژیک باقیست. حاجت به حدث زدن نیست. در غرب این افواهات موجود است که افغانها قوای خارجی را در کشورشان نمی خواهند.

اما در حقیقت به اساس همه پرسی های اخیر ۷۰ فیصد اتباع افغانستان خواستار ادامه ماموریت ناتو در کشور شان اند. توجه بیشتر مطبوعات به کشتار غیر عمدی قوای ناتو صورت گرفته در حالیکه کشتار عمدی طالبان که چندین برابر بیشتر است، به قربانیان ملکی حملات طالبان توجهی نگردیده است.

نویسندۀ مقاله آقای سخفر در اخیر مینگارد این آزمونها برخورد تازه، جرئت سیاسی و منابع جدید تمویلی را ایجاب مینماید. اما بهای ناکامی که بی ثباتی در یک منطقۀ بی ثبات، پناه گاه برای دهشت افگنی بین المللی و غذاب کشیدن جمعی ملت افغان است، بی نهایت گزاف تر خواهد بود.

جهان نباید در افغانستان به ناکامی مواجه گردد. سازمان دفاعی ناتوو جامعۀ بین المللی دست بهم داده جهت پیشرفت به آینده، از تجارب گذشته مستفید گردند.

XS
SM
MD
LG