لینک های دسترسی

"حکومت بش برای ثبات افغانستان فاقد مرام ستراتیژِکی بوده است" (مصاحبه)


مشی و برخورد ایالات متحده در مبارزه علیه دهشت افگنی و مبارزه علیه االقاعده و طالبان تندرو در افغانستان، از نظر محققین و مبصرین بیشتر دست آورد های مثبت و در عین حال جنبه های منفی داشته است.

در ارتباط به رویکار آمدن اداره رئیس جمهور براک اوباما و مشی تازه که رئیس جمهور جدید ازحزب دیموکرات در برابر افغانستان در پیش خواهد گرفت، وهاب هادی با احمد رشید روزنامه نگار و نویسنده مشهور کتاب طالبان و یک اثر جدید بنام Descent in Chaos یا افول در هرج ومرج در افغانستان و منطقه، تحریر نموده، مصاحبه مختصر نموده است.

در ارتباط به ماهیت هرگونه ستراتیژی محتمله که ایالات متحده در تامین با ثبات سازی واعمار مجدد افغانستان داشته و اساساً ضامن بقای هرگونه ظفر دوامدار در پیاده نمودن صلح و ثبات در افغانستان و جلوگیری پایدار از عودت اُوضاع قبل از ۱۱ سپتامبر در افغانستان خواهد بود، احمد رشید میگوید:

فکر میکنم که در نزد اداره رئیس جمهور بش هیچگاه مرام ستراتیژیک برای با ثبات سازی و اعمار مجدد افغانستان وجود نداشته است.

در نتیجه این خلا، آنچه که ما شاهد آن شدیم، یک پالیسی مسلط پیگرد و شکار القاعده بود و برای تعمیل آن اداره آقای بش، درعوض تقویه و تحکیم حکومت مرکزی افغانستان جنگ سالاران را ذیصلاح و قدرتمند ساخت.

اداره بش شالوده وتهداب اقتصادی افغانستان را تقویه نکرد و همچنان اتحاد منطقوی کشور های همسایه افغانستان را که شاید قادر بودند در جستجوی القاعده کمک کنند، سراغ نکرد و تنها کاری که کرد به پاکستان متوسل شد و سایر کشور ها را فراموش کرد.

احمد رشید مدعی است که در پهلوی این اصل، آنچه که به کم بودی و نقایص حکومت مرکزی افغانستان کمک کرد و باعث ارتشاو غیره جنبه های منفی آن گردید، اهمال حکومت مرکزی افغانستان توسط ایالات متحده در چند سال اول بود.

مشکل واقعی آن بود که حکومت افغانستان طی سه یا چهار سال اول کاملاً اهمال و فراموش شده بود و آن یقیناً تا دور ثانی اداره رئیس جمهور بش در سال ۲۰۰۴. و این فقط بعد از آن بود که منابع واقعی صرف اعمار جاده ها و غیره پروژه ها گردید.

و اما قبل بر آن حکومت افغانستان اهمال شد. بدون شک حکومت افغانستان از خود عدم موثریت زیاد نشان داد، ارتشای زیاد از خود تبارز داد. اما یکی از آن چیز های مهم آن بود که در سه یا چهار سال اول که در افغانستان یک دریچه طلائی وجود داشت و ۹۰ ٪ افغانها از قوای ایالات متحده حمایت و طرفداری داشتند، یک عملیات بسیار قلیل اعمار مجدد در افغانستان وجود داشت.

احمد رشید، ژورنالیست و نویسنده مشهور، از لاهور پاکستان که در غرب شهرت زیاد دارد، در ارتباط به اینکه اداره جدید به سر پرستی رئیس جمهور منتخب آقای اوباما از تجارب حاصله بخصوص در افغانستان و مبارزه علیه دهشت افگنی در مجموع چه نوع استفاده خواهد کرد و بنظر او چه راه هائی را برگزیند، خوشبینانه میگوید:

فکر میکنم اولین چیزی که باید صورت گیرد آن است که ایالات متحده یک ستراتیژی صحیح را در افغانستان طرح و به اصلاح مفصل بندی کند و مبرهن سازد که در افغانستان چه هدفی را می خواهد تعقیب کند. هر گاه ایالات متحده خواسته باشد افغانستان را با ثبات و دیموکراتیک سازد، باید انتخاب اش را بکند و یک لست و فهرست از اولویت های خود را طرح کند که اول چه کاری باید صورت گیرد و بعد چه انجام باید یابد وغیره...

احمد رشید معتقد است که تا هنگامیکه یک پلان ستراتیژیک برای افغانستان طرح ریزی نگردد، واین تنها به معنی نظامی آن نه بلکه به معنی اقتصادی و اجتماعی آن، ایالات متحده از دول عضو ناتو و سایر متحدین خود تعهدی نخواهد گرفت.

احمد رشید، معتقد است که یک خلای عمده مشی اداره بش عدم موجودیت یک ستراتیژی منطقوی برای حل اشکال افغانستان است.

فکر میکنم بدون یک ستراتیژی منطقوی، حل معضله افغانستان ناممکن است: ستراتیژی ایکه شامل کشور های همسایه افغانستان گردد که به شعله ور ساختن آتش خانه جنگی در افغانستان در دهه ۹ کمک کردند و آن کشور را بی ثبات ساختند.

فلیهذا تا هنگامیکه کشور های همسایه افغانستان شامل ستراتیژی نگردند، مسئله حل شده نمی تواند و نباید فکر شود که تنها با صحبت با پاکستان این مسئله میتواند حل گردد.

XS
SM
MD
LG