لینک های دسترسی

واشنگتن پوست در مورد مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری در افغانستان


پامله کانستبل نوشته است که تصاویر بزرگ با عکس های حماسی و شعار های حامد کرزی در هر گوشه و کنار دیده میشود، ولی کرزی خودش در هیچ جای به نظر نمیرسد.

همکاران وی میگویند از زمانیکه مبارزات انتخاباتی ماه گذشته آغاز گردیده، بیش از ۵۰ گرد همائی توسط حامیان او در سراسر افغانستان برگزار شده، ولی خود او تا هنوز در یکی از آنها اشتراک نکرده است.

واشنگتن پوست از احمد عمر، سخنگوی مبارزاتی کرزی نقل قول نموده که رئیس جمهور از اشتراک در مباحثات حراس ندارد، ولی نگران این است که بعضی از کاندیدان طرز بحث نمودن درست را نمیدانند.

در مطلب آمده، از سوی دیگر رئیس جمهور به روابط خود با سران قومی، تجار، و گروه های شبه نظامی سابقه اتکا میکند تا کامیابی خود را یقینی سازد. در حین حال، مامورین ملل متحد و گروه های حقوق بشر مامورین حکومتی را در سراسر کشور متهم نموده اند که آنها از دفاتر و نفوذ شان در مبارزات انتخاباتی استفاده میکنند.

کانستبل نوشته است اگرچه توقع نمیرود هیچ یک از رقبای عمدۀ کرزی او را در انتخابات ۲۰ آگست شکست بدهند، ولی ناظرین انتخابات میگویند آنها شاید بتوانند با پائین آوردن فیصدی رای عمومی انتخابات را به دوردوم بکشانند.

آنانیکه با حامیان و همکاران کرزی در تماس اند از مبارزات غیر منظم کرزی ابراز نگرانی نموده اند و کرزی نیز ملاقات سفیر ایالات متحده را با سایر کاندیدان ریاست جمهوری تقبیح نموده است.

در مطلب آمده است که کرزی روابط خود را با افغان های پُرنفوذ مستحکم تر ساخته و گویا که وعده نموده که برای آنها در کابینه و ولایات پوست میدهد و حتی ولایات جدید را تشکیل خواهد داد.

واشنتگن پوست از نادر نادری سخنگوی کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نوشته است که شاید خود کرزی ازین واقعات آگاه نباشد، ولی تعداد زیاد مقامات محلی میخواهند او برنده شود.

او در مورد یک واقعۀ ولایت بغلان صحبت نمود که والی مامورین ولسوالی ها را هدایت داده بود تا هر کدام ۱۰۰ تن را به اجتماعی به طرفداری از کرزی بیاورند و از هر یک آنها خواسته شده بود تا ۱۵ تن دیگر را با خود بیاورند.

آرتر کینت در صفحۀ انترنتی سکای رپورتر نوشته است، درحالیکه قوای ائتلاف برهبری ایالات متحده در افغانستان با تلفات بی سابقه مواجه میباشند، رهبران سیاسی مسولیت را به دوش رهبریت طالبان و پناه گاه های مصون آنها در پاکستان می اندازند.

درحالیکه تعداد بیشتر عساکر برتانوی، کانادائی و امریکایی جان های شانرا از دست میدهند، دشمنان آنها در آن سوی سرحد در پاکستان از پناه گاه مصون برخوردار اند، قوای ائتلاف توانائی سیاسی و نظامی را ندارد تا آنها را در داخل پاکستان مورد هدف قرار دهند.

تمام شواهد در دسترس نشان میدهدکه شورای کویته که رهبری آنرا ملا محمد عمر عهده دار است، از حمایه و مصونیت اردوی پاکستان برخوردار میباشد. در بدل آن، ملا عمر پاکستان را در سرکوبی بی رحمانۀ ملی گرایان بلوچ مساعدت میکند.

نویسنده افزوده پاکستان از دهۀ ۹۰ میلادی تا اکنون متعهد است تا جنگجویان ملا عمر را منیحیث یک قوای دست نشانده در افغانستان نگهدارد تا یک رقیب منطقوی و دوست هند را بی ثبات نگهداشته باشد.

در اخیر نویسنده نتیجه گیری نموده است که کوشش های ناکام غرب بخاطر بدست آوردن حمایۀ پاکستان برای جنگ علیه طالبان غیر موثر ثابت گردید، بخاطریکه اکنون شورش گرائی در هر دو کشور در حال افزایش میباشد.

روزنامۀ گاردین برتانیه بروز یکشنبه در سرمقالۀ آن مطلبی را در مورد جنگ در افغانستان نشر نموده که فشردۀ آن تقدیم میشود.

تفاوتی که شورشیان افغان نسبت به قوای ناتو دارند این است که آنها میدانند کامیابی چگونه میباشد. برای آنانیکه حضور خارجی ها را خوش ندارند، کشتار بیرحمانۀ خود را با یک هدف توجیه میدهند و آن هم ختم اشغال بیگانه گان است.

این گونه احساس برای مردان و زنانی که طرفدار شورشیان در افغانستان اند توانائی میدهد تا علیه قوای خارجی مبارزه نمایند، ولی برای قوای برتانیه و در مجموع قوای ائتلاف، اهداف مبارزات شان در افغانستان در حال تغیر میباشد.

زمانیکه وضع نسبتاً آرام باشد، سیاستمداران در مورد ملت سازی، حقوق بشر و مظالم طالبان صحبت میکنند. ولی زمانیکه وضع وخیم گردد، اهداف، بیشتر شکل استراتیژیک را اختیار میکند.

گاردین از دیوید ملیبند وزیر خارجۀ برتانیه نقل قول نموده که آنها نمیخواهند افغانستان یکبار دیگر به پناگاه دهشت افگنان مبدل شود.

XS
SM
MD
LG