لینک های دسترسی

ماهر امریکایی: بهترین فرصت برای مذاکره در افغانستان؟


درحالیکه حکومت ایالات متحده در حال اعزام 30 هزار عسکر اضافی در افغانستان میباشد، حکومت افغانستان، با حمایت جامعۀ جهانی، سرسختانه تلاش دارد راه حل صلح آمیز را جهت ختم خشونت ها در افغانستان دریابد.

زمانیکه در مورد تلاش های حکومت افغانستان همزمان با ازدیاد شدت جنگ از آرتر مناژ پرسیده شد، او میگوید چنین اقدامی فوق العاده دقیق و هوشیارانه میباشد، بخاطریکه اکنون قوای ائتلاف و حکومت افغانستان شدت دست آورد های طالبان را معکوس ساخته و گروه های مخالف به اصطلاح "در حال باخت" میباشند.

"بد ترین زمان جهت مذاکره وقتی است که شورشیان در حال پیروزی باشند، بخاطریکه آنها حاکم تر بوده، و تقاضا های بیشتری میداشته باشند".

تلاش های مذاکره و مصالحه در حالی صورت میگیرد که جانبین، یعنی حکومت کابل و گروه های مخالف شرایط قبلی تغیر نخوردنی را مطرح نموده اند. بطور مثال، حکومت کابل میگوید قبل از مذاکره، گروه های مخالف باید قانون اساسی و حکومت افغانستان را قبول نموده و در گذشته با گروه دهشت افگنی القاعده نیز مرتبط نبوده باشند، و از جانب دیگر، گروه های مخالف مطالبۀ خروج نیرو های بین المللی را از افغانستان در حالی نموده اند که کابل آنرا ناممکن خوانده وحضور آنها را ضرورت مبرهن و حیاتی عنوان کرده است. آقای مناژ در مورد این شرایط کاملاً متغایر چنین ابراز نظر میکند.

"به نظر من و سایر ناظرین همینها تفاوت های غیر قابل تلفیق بوده که مذاکرات صلح را ناممکن میسازد".

این کارشناس امریکایی در امور افغانستان از مشکلات دیگری درین راستا، مانند تقسیم قدرت و عفو قوماندان های طالبان بخاطر گذشتۀ جنگی آنها یاد آوری مینماید. او میگوید معمولاً، همه زمان طرح موضوع مذاکرات حکومت کابل و گروه طالبان را در نظر گرفته و مردم افغانستان و خاطرات آنها را از طالبان و پنج سال رژیم آنها فراموش مینمایند.

زمانیکه در مورد دور نمای مذاکرات و نتایج مثبت و یا منفی مذاکره و مصالحه پرسیده شد، آقای مناژ از گذشتۀ شورش گرایی در کشور های مختلف و نتایج مثبت مذاکرات تذکر به عمل آورد. او میگوید زمانیکه جنگ شدت میداشته باشد، تصور کامیابی مذاکره و مصالحه با شورشیان ناممکن میباشد، ولی در نهایت مذاکرات نتیجۀ مثبت ببار می آورد. او از مذاکرات حکومات مرکزی سلوادور و عراق با شورشیان یاد آوری نمود.

در رابطه به گذشتۀ جنگی رهبری طالبان و سایر گروه های مخالف این کارشناس ادارۀ پالیسی سازی رند میگوید، همین اکنون تعداد زیادی از شخصیت های فعال در ساختار اداری حکومت افغانستان حضور دارند که به اندازۀ قوماندان های طالبان به جرایم جنگی متهم میباشند. ولی طرح کنونی حکومت افغانستان شامل دو بخش میباشد که یکی مصالحه و دومی آن استقرار مجدد جنگجویان به سطح پائین است.

"مصالحه روندی است که موضوعات بحث برانگیز چون عفو و تقسیم قدرت را دربر میگیرد; قسمت دوم آن استقرار مجدد است که بر طالبان پائین رتبه تمرکز مینماید که اکثریت آنها بدلایل مختلفی در صفوف طالبان یکجا شده و قاتلین عامه نیز نمیباشند".

آرتر مناژ میگوید به دلیل دو قطبی بودن نحو مذاکرات، کشور های تمویل کننده، مانند جاپان و ایالات متحده، اظهار آمادگی نموده اند تا حکومت افغانستان را درین عرصه همکاری نمایند. ولی قبل از وقت است تا در مورد موثریت مذاکرات با گروه های مخالف و نتایج آن قضاوت کرد.

XS
SM
MD
LG