لینک های دسترسی

نبود ستراتیژی مشخص، سدی بر سر راه مذاکرات صلح در افغانستان


حکومت افغانستان از چند سال به این طرف تلاش می کند مذاکرات صلح را با طالبان و سایر گروه های مخالفت برگزار کند، اما در کنفرانس لندن و کابل جامعۀ جهانی پشتیبانی رسمی را از دریافت راه حل سیاسی و مذاکره با طالبان اعلام کرد.

از آن زمان به بعد تلاش های برگزاری مذاکرات فراز و نشیب های متفاوتی داشته و نتایج ملموس را به بار نیاورده است. اکنون انتقادات چنین است که برای پیشبرد تلاش گفت و شنود که منجر به برگزاری مذاکرات رسمی گردد، حکومت افغانستان استراتیژی مشخص و توافق نظر مقامات ارشد را ندارد.

جیمز دبنز، کارشناس ارشد امور افغانستان در نهاد پژوهشی رند می گوید که بزرگترین مشکل برگزاری گفت و شنود های صلح در افغانستان عدم توافق نظر نه تنها بین طالبان، بلکه در درون حکومت افغانستان می باشد.

اما رفیع فردوس، مشاور مرکز رسانه های حکومت افغانستان اختلاف نظر بین اعضای حکومت را امر طبیعی عنوان کرده و پالیسی حکومت را مشخص می داند.

آقای فردوس می گوید حکومت افغانستان طرح مشخص و مقید به زمان را غرض برگزاری مذاکرات صلح با طالبان و یا گروه های دیگر درگیر روی دست ندارد، اما آنچه کابل مشخص ساخته است، پالیسی باز و استقبال کننده از هر اقدامی است که در پرتو خواسته های افغان ها منجر به ختم جنگ و دریافت راه حل سیاسی گردد.

جیمز دبنز می گوید رهبریت طالبان نیز با بحران سیاسی مواجه می باشد زیرا از یک طرف آنها آمادگی نشان می دهند که در مذاکرات صلح اشتراک می کنند و از سوی دیگر برگزاری آن را رد می کنند که مثال بارز آن قتل برهان الدین، رییس پیشین شورای عالی صلح می باشد.

سید جمیل ناصر، کارشناس افغان در ناروی می گوید که حاشیه راندن پاکستان دلیل اصلی مؤثر نبودن تلاش های برگزاری مذاکرات صلح تا کنون بوده است. او می گوید قوای نظامی و استخباراتی پاکستان توانایی آرودن و بیرون ساختن طالبان از میز مذاکره را دارد. او بر هماهنگی بیشتر فعالیت ها و تلاش های صلح تأکید می ورزد.

جیمز دبنز پیشنهاد می کند که آنچه را ایالات متحده، طالبان، حکومات افغانستان و پاکستان باید مشخص سازند، تقاضا و توقعات شان از برگزاری مذاکرات صلح در افغانستان می باشد.

XS
SM
MD
LG