لینک های دسترسی

معاهدۀ جدید بین المللی و منع مهمات خوشه یی از اول ماه آگست


معاهدۀ جدید بین المللی و منع مهمات خوشه یی از اول ماه آگست

معاهدۀ جدید بین المللی و منع مهمات خوشه یی از اول ماه آگست

تومی سیلمفان تایی در سال 1996 هشت ساله بود، او در آن زمان وقتی که مصروف قطع کردن بوته های نی بود، مورد اصابت بم خوشه یی قرار گرفت.

تومی سیلمفان تایی گفت "زمانیکه همقریه هایم مرا یافتند، بی هوش بودم. والدینم بسیار غمگین بودند. مرا به شفاخانۀ ولایتی منتقل ساختند. روز بعد زمانیکه به هوش آمدم دیدم که برای همیشه دست خود را از دست داده ام."

تومی که اکنون مرد جوانی است، یکی از مدافعین منع استفاده از مهمات خوشه یی میباشد. فراخوان وی زمانی صورت میگیرد که یک معاهدۀ جدید بین المللی استفاده، تولید، ذخیره و انتقال مهمات خوشه یی را از روز اول آگست منع قرار میدهد. بیش از 30 کشور جهان معاهدۀ منع تولید و استفادۀ مهمات خوشه یی را به امضا رسانیده اند که در آن میان برتانیه، فرانسه، جرمنی، لاؤوس، زیلاند جدید و مکسیکو نیز شامل اند.

اما داخل شدن چندین کشور عمدۀ تولید کننده و استفاده کنندۀ بم های خوشه یی به این پیمان، مانند برازیل، چین، هند، اسرائیل، روسیه، پاکستان و ایالات متحدۀ امریکا- هنوز هم تحت بحث و گفتگو قرار دارد.

ممنوعیت مهمات خوشه یی در جریان گفتگو های سال 2007 یعنی بعد از استفادۀ گستردۀ این بم ها توسط اسرائیل در جریان منازعات سال 2006 با لبنان، در اسلوی ناروی آغاز گردید.

بم های خوشه یی مشتمل بر صد ها پارچه های کوچک تر یا مهمات فرعی با قابلیت انفجاری میباشند که میتوانند در یک ساحۀ نهایت وسیع سبب انفجارات گردند. مهمات فرعی که در جریان انفجار بم اصلی منفجر نشوند، در آینده میتواند به صفت ماین های زمینی عمل کرده و حتی سال ها بعد از ختم منازعات، حیات افراد ملکی را تهدید نماید.

سیلومکسای کومیاسیت، رئیس عمومی ادارۀ سازمان های بین المللی در وزارت خارجۀ لاؤوس میگوید، روند اسلو برای این مبارزۀ جامعۀ جهانی قوت بخشید.

سیلومکسای کومیاسیت گفت "یکی از مواردی که ما از آن تجلیل مینماییم موفقیت روند اسلو است، زیرا این اقدام، تلاش مشترک جامعۀ جهانی برای ممانعت از مهمات خوشه یی میباشد، چونکه تاثیرات منفی آن بر مردم ملکی وارد میگردد...این اقدام از حمایت وسیعی و حمایت قاطع جامعۀ جهانی برخوردار گردیده است."

بر اساس آمار حکومت لاؤوس، چهار دهه قبل- در جریان جنگ ویتنام، تخمیناً 80 میلیون بم خوشه یی که توسط قوای نظامی ایالات متحده در اراضی لاؤوس پرتاب گردید، در هنگام تماس با زمین منفجر نگردیدند.

امروزه، لاؤوس به عنوان یکی از کشور هایی باقیمانده است که بیشترین اراضی ملوث به مواد منفلق ناشده را دارا میباشد. هر سال، این مواد دست کم 300 تن را کشته و یا زخمی میسازد.

اما جامعۀ جهانی، به شمول ایالات متحده، چندین کشور اروپایی، جاپان و آسترالیا، میلیون ها دالر را صرف کار بطی ِ ماین روبی در لاؤوس مینمایند. این روند ممکن است طی چندین دهه تکمیل گردد.

لوو ماریسکا، یکی از مشاورین حقوقی کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ (ICRC) میگوید، تاثیرات دوامدار این بم ها بر مردم، جامعۀ جهانی را بر این واداشت تا فوراً شاهد اجرای معاهدۀ کنونی شوند.

لوو ماریسکا گفت "مهمات خوشه یی نه تنها در این منطقه بلکه در سایر ساحات نیز تاثیرات مهیبی بر افراد ملکی دارد. این مهمات هم در زمان استعمال آنها و هم در بعضی واقعات چندین دهه بعد از استعمال آن و ختم تنش های در مناطق مورد منازعه سبب به بار آوردن رنج و اندوه فراوانی گردیده اند. همکاری حکومات و جوامع مدنی برای تصویب چنین یک معاهدۀ با ارزش، اقدامی است که به کمیتۀ بین المللی صلیب سرخ الهام می بخشد."

گام بعدی حامیان این معاهده، متقاعد ساختن کشور های بیشتر برای امضای آن در ماه نومبر آینده میباشد، یعنی زمانیکه امضأ کنندگان معاهده و نمایندگان سایر کشورهای جهان طی یک کنفرانس بین المللی در وینتیان پایتخت لاؤوس با هم ملاقات مینمایند.

XS
SM
MD
LG