لینک های دسترسی

ارتباط مرض پارکینسنز با جین های موجود در بدن


در حال حاضر تشخیص های کلینیکی مرض پارکینسنز(Parkinson’s) روی لرزش و شخی قابل دید اعضای بدن استوار است.

اما محققین میگویند به یک تشخیص جامع و گسترده تری نیاز است.

داکتر فرناندو پاگان مؤظف در شفاخانۀ جورج تاون واشنگتن، رییس مرکز بنیاد ملی مرض پارکینسن میباشد، میگوید: " تنها اعراض حرکی یا خود بخودی وجود ندارد - که البته این اعراض از سال های 1817 میلادی بدینسو بصورت سنتی وجود داشته است - بلکه در حال حاضر ما در تلاش دریافت و دانستن اعراض غیر حرکی میباشیم که چه زمانی به وجود میآیند."

داکتر پاگان و سایر محققین میگویند، عوامل ارثی و محیطی میتوانند در پروسۀ تشخیص و تداوی مرض مشکلات ایجاد نماید.

این محققین مشخصاً در جستجوی یک علامت حیاتی یا جین میباشند که در بسیاری مریضان مبتلأ به پارکینسنز، دیده میشود. داکتز پاگان میگوید: " یکی از جین های بسیار عمدۀ که ما دریافته ایم جین "LRKK2" یا لارک 2 میباشد. لذا اگر ما بتوانیم در مورد این جین مشخص آگاهی دریافت نماییم، شاید قادر گردیم تا تداوی و یا هم علاج مشخص برای جین لارک 2 بیابیم."

داکتر پاگان میگوید، بیشتر از 40 در صد مریضان مبتلا به پارکینسنز، ساکن در مناطق شمال افریقا و بعضی کشور های عربی بوده و بین 11 تا 14 درصد مریضان اشکینازی های یهودی تبار، این جین را دارند.

داکتر پاگان در ادامه میافزاید که جین لارک 2 شاید داکتران را کمک نماید که به یک تشخیص به موقع مرض برسند، اما وی و سایر محققین تأکید مینمایند که این کار یک معالجۀ تمام عیار نیست، به خاطریکه مرض پارکینسنز، انواع و اقسام گوناگون دارد.

در حال حاضر، تنها کاری را که داکتران میتوانند انجام دهند اینست که جلو اعراض را که به شکل پیشروندۀ در حالت بدتر شدن است، بگیرند.

داکتر پاگان میگوید:

" تمامی سه آزمایشات نشاندهندۀ این نکته می باشد که یک تداوی، بهتر ازآنست که هیچ تداوی صورت نگرفته باشد، و پیشرفت مرض در نزد آنعده مریضانیکه در مراحل ابتدایی مرض تحت تداوی قرار گرفته اند ، در مقایسه با آنهاییکه معالجۀ مرض نزد شان بعد تر آغاز گردیده است؛ آهسته تر بوده است. ما اکنون واضحاً میدانیم و میآموزیم، که فعالیت علیه پارکینسنز از همان لحظۀ که ما به تشخیص میرسیم، تغییر مرض را در قبال دارد."

محققین طبی میگویند، مرض پارکینسن بعد از مرض الزایمز، معمولترین تشوش تخریب کنندۀ سیستم عصبی میباشد که از آن حدود 10 میلیون انسان در سراسر جهان رنج میبرند.

XS
SM
MD
LG