لینک های دسترسی

باطل شدن بانکنوت های هند و تاثیر آن بر اقتصاد روستایی


با وضع ممنوعیت بر استفاده از بانک نوت های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ روپیگی هندی که بر اساس فرمان نرندرا مودی، صدراعظم هند به تاریخ هشتم ماه نوامبر سال جاری در آن کشور عملی شد، زندگی برای افرادی که پول نقد قرض میدادند و بیش از ۲۴ در صد سود از آن میگرفتند مشکل شده است، چون اکثر معاملات با بانک نوت های بزرگ پرداخت میشد.

میتارام پتل، باشنده یک قریه کوچک در ایالت مهاراشترا قبل از جمع آوری بانک نوت های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ روپیگی از سودی که در بدل دادن قرضه به مردم به دست می آورد، زندگی راحتی داشت.

افرادی مثل پتل که بیشتر به زارعین و تجار قرضه می دادند، منبع حیاتی برای اقتصاد مناطق روستایی بودند که از معاملات بانکی کاملاً دور مانده اند.

مودی با وضع ممنوعیت بر معاملات مالی با بانک نوت های بزرگ در حقیقت ثروتمندان و افرادی را هدف قرار داده است که از پرداخت مالیه فرار می کردند و پول نقد را پنهانی ذخیره می کردند.

اما این اقدام وابستگی زارعین فقیر و تجارت های کوچک را به سیستم های کریدت یا اعتبار غیر رسمی در کشوری که نیمی از جمعیت آن هیچ دسترسی به بانکداری رسمی ندارد، برجسته تر ساخته است.

اکنون پتل هفت صد هزار روپیه پول نقد دارد که دیگر هیچ ارزشی ندارد. او اجازه دارد که هفته وار تا ۲۴ هزار روپیه از حساب بانکی خود برداشت کند که حتی برای مصارف خودش به حیث یک زارع کافی نمی باشد.

زارعینی که از پتل قرضه می گرفتند با وجود پرداخت سود بلند، اکنون با مشکل مواجه شده اند زیرا از یک سو بانک از روستا های شان فاصله زیاد دارد و از سوی دیگر روند اخذ قرضه از بانک طولانی و زمان گیر می باشد.

بر علاوه این همه، این اقدام شاید به اقتصاد هند هم صدمه برساند زیرا معاملات غیر رسمی ۲۰ درصد از تولیدات ناخالص داخلی و ۸۰ درصد از پرداخت حق الزحمه و معاشات را احتوا میکرد.

پتل می گوید برداشت حاصلات زمستانی آغاز شده است و زارعین شدیداً به پول نیاز دارند اما او به خاطر محدودیت در برداشت پول از بانک نمی تواند به این افراد قرض بدهد.

برخی از زارعین و تجارت های کوچک در هند می گویند که سیستم کریدت یا اعتبار غیر رسمی در آن کشور با وجود اقدامات دولت برای هدایت منابع مالی بیشتر به آنها، از جمله ۲۳۰ میلیارد روپیه برای قرضه محصولات زراعتی، تقریباً متوقف شده است.

توقف سیستم اعتبار غیر رسمی نشان میدهد که هند در توسعه سیستم سکتور بانکداری به بخش های وسیع تر جمعیت آن کشور، پیشرفت اندکی داشته است.

بر اساس گزارش بانک مرکزی هند، در سال ۲۰۰۱ آن کشور برای هر صد هزار نفر در حدود شش بانک را اختصاص داده بود. در حال حاضر برای هر صد هزار نفر شمار این شعبات بانکی به حدود هشت شعبه رسیده است.

حتی اگر زارعین حاضر باشند که با وجود روند طولانی و زمان گیر گرفتن قرضه به بانک ها مراجعه کنند، مامورین بانک ها می گویند که در حال حاضر تمام توجه شان به جمع آوری پول های نقد معطوف بوده و کارمند کافی برای رسیدگی به قرضه های کوچک ندارند.

شماری از تحلیلگران چون سونیل کمار سینا، رئیس امور مالی در نهاد «اندیا ریتنگ» می گوید که از بین بردن سکتور قرضه دهی غیر رسمی و استفاده از کارت های بانکی نشان میدهد که حکومت هند در درک اثرات سؤ اقتصاد استوار بر پول نقد روی زندگی مردم عادی آن کشور، ناکام بوده است.

XS
SM
MD
LG