لینک های دسترسی

پیشرفت در روابط افغانستان و پاکستان با وجود اختلافات


همکاری نزدیک میان دو کشور همسایه افغانستان و پاکستان، برای ختم جنگ افغانستان و در آستانه خروج نیرو های ناتو از آن کشور در ختم سال ۲۰۱۴، بسیار مهم پنداشته می شود.

ادعاهای ارتباط پاکستان با گروه طالبان در افغانستان، از زمان سقوط آن گروه اسلامگرا در سال ۲۰۰۱ در افغانستان، منبع بزرگ تنش میان دو کشور همسایه بوده است.

بسیاری افغان ها می گویند که اسلام آباد به خاطر حفظ نفوذ خود بعد از خروج نیرو های خارجی از افغانستان، بعضی گروه های شبه نظامی را حمایت می کند. رهبران پاکستانی بار ها این ادعا ها را رد کرده اند.

همایون شاه آصفی یکتن از سیاسیون مخالف حکومت می گوید که باید میان دو جانب اعتماد سازی صورت گیرد.

آقای آصفی می گوید "باید هر دو جانب به منظور بررسی روابط مان تلاش ورزیم. اقدامات اعتماد سازی را روی دست گیریم اما بعضی ها نباید فکر کنند که افغانستان یک کشور وابسته به پاکستان است. آنان باید درک کنند که افغانستان یک کشور مستقل است."

افغانستان یک کشور مستقل است اما مانند پاکستان، حکومت برای کنترول بخش هایی از قلمرو خود با مشکلات مواجه است. بعد از سال ها که مقامات افغان، پاکستان را به فراهم سازی پناهگاه امن برای شبه نظامیان به انجام حملات فرا مرزی متهم کرده اند، در سال روان مقامات پاکستانی عین ادعا را کرده اند.

حامد کرزی، رئیس جمهور افغانستان، در مصاحبه ای که با یک شبکۀ تلویزیونی پاکستانی در ماه جون داشت از عملیات ضد پاکستانی شبه نظامیان در قلمرو افغانستان یاددهانی کرد اما تاکید ورزید که اشتباه وی نمی باشد.

آقای کرزی گفت "بلی، آنان استند. بلی (شبه نظامیان) به خاطر جنگ راه اندازی شده توسط (اردوی) پاکستان بر ضد افغانستان در آن کشور حضور دارند. اینها پیامد فعالیت های آن طرف مرز دیورند در پاکستان به جانب افغانستان می باشد."

از سال گذشته به این سو، پاکستان هزاران فیر توپخانه را جهت هدف قرار دادن پایگاه های نظامی در امتداد خط دیورند شلیک کرده است.

مشکل سرحدات

افراسیاب ختک، سناتور پاکستانی می گوید که مناطق بی قانون سرحدی، یک مشکل تلقی می شود، آنان نشانۀ از عدم موجودیت اعتماد میان دو حکومت می باشند.

آقای ختک می گوید "مسئلۀ حقیقی مدیریت سرحدات نیست. مشکل اصلی اینست که مرز ها منابع را برای تندروان فراهم می کند. بدبختانه، پاکستان این کار را از دیر زمانی انجام می دهد که در این اواخر افغان ها نیز با فراهم سازی سرپناه به فراری های ما، به این تکتیک متوسل شده اند."

باوجود تنش های موجود در امتداد سرحدات دو کشور، نشانه هایی از پیشرفت روابط نیز به چشم می خورد.

از زمان روی کار آمدن حکومت به رهبری نواز شریف در ماه جون، مقامات افغان از تمایل پاکستان مبنی بر رهایی تندروان که می توانند در مذاکرات نوپای صلح با طالبان ممد واقع شوند، استقبال کرده اند.

نواز شریف در تازه ترین سفر خود به افغانستان تصریح کرد که صلح در پاکستان متضمن ثبات در افغانستان است.

آقای شریف گفت "در کنار افغانستان ایستاده شده ایم و به این کار خود ادامه خواهیم داد، کدام فرد مورد نظری در افغانستان نداریم، البته که مردم افغانستان افراد مورد نظر ما اند."

مقامات پاکستانی هراس دارند که هرج و مرج اوضاع در افغانستان بعد از خروج نیرو های ناتو از آن کشور می تواند باعث تقویت شبه نظامیان پاکستانی شده و آزمون سختی را فرا راه تلاش های مبارزه با دهشت افگنی اسلام آباد قرار دهد.

اسلام آباد از این ناحیه نیز نگرانی دارد که تداوم جنگ و بی ثباتی، ممکن باعث سرازیر شدن موج تازۀ مهاجرین افغان به پاکستان شود. کشوری که خود از قبل با مسایل عمدۀ اقتصادی دست و پنجه نرم می کند.

اختر عباس، جنرال پیشین پاکستانی می گوید که پیشرفت همکاری های امنیتی میان دو کشور به خاطر تامین روابط با ثبات نهایت مهم پنداشته می شود.

اختر عباس می گوید "تا زمانیکه استقرار امنیت و حکومت افغانستان و حکومت ما در یک خط قرار نگرفته و با هم ننشسته و روی چگونگی رویارویی با دهشت افگنی صحبت نکرده اند، هدف صلح نهایی در هر دو جانب مرز دو کشور در حالت ابهام باقی خواهد ماند."

ناظرین همواره به این باور بوده اند که بی اعتمادی و رنجش موجود میان افغانستان و پاکستان از رقابت میان ادارات امنیتی دو کشور سرچشمه می گیرد. این بی اعتمادی روابط ایالات متحده و هند را با پاکستان نیز متاثر می سازد.

با خروج نیرو های خارجی از افغانستان در سال آینده، کابل و اسلام آباد نیاز دارند راه های مشترکی را برای خنثا سازی فعالیت های گروه های مقتدر تندرو در هر دو طرف مرز، دریابند.

ایازگل، خبرنگار صدای امریکا
ترجمه: قدیر مشرف
XS
SM
MD
LG