دالی پارتن، خواننده، ترانهسرا، بازیگر، و از برجستهترین چهرههای موسیقی امریکا، روز سهشنبه ۲۵ اگست در ۸۰ سالگی درگذشت. خانواده او خبر درگذشتش را اعلام کردند، اما علت مرگش را نگفتند. پارتن پیشتر از برخی مشکلات مربوط به سلامتی خود سخن گفته بود.
دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحده، با انتشار پستی در شبکه تروت سوشیل به این موضوع واکنش نشان داده و نوشت: "با اندوه فراوان خبر درگذشت دالی پارتن را اعلام میکنم؛ یکی از بزرگترین خوانندگان موسیقی محلی و فراتر از آن در تمام دوران."
ترمپ افزود: "این ضایعهای بزرگ برای میلیونها نفر است. هرگز کسی مانند او نبوده و نخواهد بود. به پاس احترام به او بیرق امریکا را در سراسر ایالات متحده به مدت یک هفته، از ساعت ۶ عصر امروز سهشنبه به حالت نیمهافراشته درمیآورم. در آرامش بخواب دالی! جهان تو را دوست دارد. "
براین سیور، خواهرزاده پارتن که بیش از دو دهه مسوولیت حفاظت از او را برعهده داشت، در فیلمی که در حسابهای رسمی این هنرمند در شبکههای اجتماعی منتشر شد، گفت پارتن سالها پیش از او خواسته بود در صورت مرگش این خبر را اعلام کند.
سیور با بیان این که اعلام خبر درگذشت پارتن برای او هم افتخار و هم اندوهی بزرگ است، گفت: "اندوه متعلق به ماست، نه دالی. "او با اشاره به اعتقادات مذهبی پارتن افزود که او اکنون در کنار کارل، همسرش، پدر و مادرش و دیگر عزیزان از دسترفتهاش است.
دالی ربکا پارتن در ۱۹ جنوری ۱۹۴۶ در تنسی به دنیا آمد و یکی از ۱۲ فرزند خانوادهای فقیر بود. او در کلبهای یکاتاقه بزرگ شد و از کودکی به موسیقی و ترانهسرایی روی آورد.
پارتن در طول نزدیک به شش دهه فعالیت هنری به یکی از پرفروشترین خوانندگان زن تاریخ بدل شد. بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثار او در سراسر جهان فروخته شد و ۲۵ ترانهاش به رتبه نخست جدول موسیقی محلی بیلبورد رسید. او حدود ۳ هزار ترانه نوشت و ۱۱ جایزه گرمی، از جمله جایزه یک عمر دستاورد هنری، دریافت کرد.
دالی دو بار برای ترانهسرایی نامزد جایزه اسکار شد، و مجموعه تفریحی "دالیوود" را در زادگاهش تنسی بنیان گذاشت.
پارتن در کنار فعالیت هنری به اقدامات خیریه نیز شهرت داشت. برنامه سوادآموزی او برای کودکان در چند کشور فعالیت میکرد، و در سال ۲۰۲۰ یک میلیون دالر به تحقیقات دانشگاه وندربیلت برای تولید واکسین کووید-۱۹ اهدا کرد؛ پژوهشهایی که به توسعه واکسین مدرنا کمک کرد.
پارتن با وجود شهرت جهانی، همواره ترانهسرایی را مهمترین میراث خود میدانست. او زمانی نوشته بود: "امیدوارم در آخر کار از من به عنوان یک ترانهسرای خوب یاد کنند. ترانهها میراث من هستند."
گروه