انتونیو گوتیرش، منشی عمومی سازمان ملل متحد، میگوید این سازمان متعهد است با پاکستان همکاری کند تا بازگشت افغانها از آن کشور بهگونه داوطلبانه، مصون و با حفظ کرامت انسانی صورت گیرد.
گوتیرش روز سهشنبه در یک نشست خبری مشترک با محمد اسحاق دار، وزیر خارجه پاکستان، در اسلامآباد گفت که سازمان ملل متحد در زمینه رسیدگی به وضعیت مهاجران و پناهجویان افغان با پاکستان همکاری خواهد کرد.
او گفت سازمان ملل متحد با پاکستان کار خواهد کرد تا «اصول حمایتی رعایت شود و اطمینان حاصل گردد که بازگشت افغانها بهگونه داوطلبانه، مصون و با عزت انجام میشود.»
پاکستان از سال ۲۰۲۳ به اینسو روند اخراج اجباری مهاجران افغان را ادامه داده است. اسلامآباد در آن سال مرحله نخست «طرح بازگرداندن اتباع خارجی غیرقانونی» را برای اخراج مهاجران و پناهجویان فاقد اسناد آغاز کرد.
از سال ۲۰۲۳ تاکنون بیش از ۲.۶۸ میلیون افغان از پاکستان اخراج شدهاند.
براساس آمار سازمان ملل متحد، در سال ۲۰۲۶ حدود ۷۷۶ هزار افغان به افغانستان بازگشتهاند که این رقم شامل افرادی نیز میشود که بهگونه اجباری اخراج شدهاند.
سازمان ملل متحد گفته است: «بسیاری از بازگشتکنندگان افغان همچنان در داخل افغانستان با نقض جدی حقوق بشر و خطرهای حفاظتی روبهرو اند.»
براساس آمار این سازمان، حدود ۱.۶ میلیون افغان، از جمله نزدیک به ۱۶۰ هزار مهاجر فاقد اسناد، هنوز در پاکستان زندگی میکنند.
اسدالله صافی، ۳۰ ساله، در پاکستان به دنیا آمده و خانوادهاش بیش از ۴۰ سال در یک کمپ مهاجران در نزدیکی شهر پشاور زندگی کردهاند. اکنون او با خطر اخراج به افغانستان، کشوری که هرگز در آن زندگی نکرده است، روبهرو است.
صافی به صدای امریکا گفت که نیروهای امنیتی پاکستان خانه خانوادهاش را در اردوگاه تخریب کرده و آنان را مجبور به ترک محل کردهاند. او اکنون در یک سرپناه موقت و به دور از انظار زندگی میکند.
صافی گفت: «پاکستان ما را مجبور میکند که این کشور را ترک کنیم، اما در افغانستان مردم سرپناه ندارند. جایی برای رفتن ما نیست. در افغانستان خدمات وجود ندارد و مکاتب دختران نیز بسته است.»
او افزود که افغانستان با توجه به وضعیت کنونی سیاسی و اقتصادی، ظرفیت پذیرش این شمار زیاد بازگشتکنندگان را ندارد و کمکهای بینالمللی نیز دیگر در سطح گذشته در دسترس نیست.
سازمان ملل متحد در ماه می گزارش داد که افغانستان با بحران بشری و اقتصادی روبهرو است و میلیونها نفر برای دسترسی به نیازهای اساسی، از جمله آب، غذا، خدمات صحی، مسکن، وسایل گرمایشی و لباس با مشکل مواجهاند.
گروه