تیلور سویفت یکشنبه شب در مراسم جوایز موسیقی ویدیویی "امتیوی" سال ۲۰۲۶، شبی تاریخی را رقم زد؛ شبی که برای او با شکستن یک ریکارد آغاز شد، با دریافت مهمترین جایزه مراسم ادامه یافت و با ادای احترام احساسی به دالی پارتن، یکی از چهرههای ماندگار موسیقی امریکا، رنگ دیگری گرفت.
سویفت با دریافت نخستین "جایزه افتخاری هنرمند-کارگردان" به پرافتخارترین هنرمند تاریخ جوایز "ویامای" تبدیل شد. او پیش از این با بیانسه، هر کدام با ۳۰ جایزه، در صدر قرار داشتند؛ اما این جایزه تازه سویفت را از رقیب دیرینهاش پیش انداخت.
"ویامای" یا جوایز موسیقی ویدیویی شبکه "امتیوی"، مراسمی است که از سال ۱۹۸۴ برگزار میشود و از برترین هنرمندان، موزیکویدیوها و دستاوردهای برجسته در موسیقی و هنر تصویری تقدیر میکند.
جایزهای که امسال سویفت را ریکارددار کرد، برای تقدیر از هنرمندانی ایجاد شده که فعالیتشان پشت کامره، مرزهای موزیکویدیو و روایت تصویری را گسترش داده است؛ حوزهای که سویفت در سالهای اخیر نقش پررنگتری در آن داشته است.
او هنگام دریافت این جایزه به مسیری اشاره کرد که از دو دهه پیش آغاز کرده بود و گفت در ساخت نزدیک به ۶۰ موزیکویدیو نقش داشته و نویسندگی و کارگردانی ۱۸ مورد آنها را خودش انجام داده است.
سویفت سپس به هوادارانش گفت: "شما، هواداران، همه این کارها را بسیار لذتبخش میکنید."
اما ریکاردشکنی تنها نقطه اوج شب برای سویفت نبود. کمی بعد، موزیکویدیوی "سرنوشت اوفلیا" از آلبوم "زندگی یک دختر نمایشی" جایزهٔ "ویدیوی سال"، مهمترین جایزه مراسم، را نیز از آن خود کرد.
تیلور سویفت این پیروزی را به دالی پارتن تقدیم کرد؛ خواننده و ترانهسرای نامداری که در ماه اگست، در سن ۸۰ سالگی درگذشت. او از پارتن بهعنوان "دختر نمایشی نهایی" یاد کرد و گفت: "فکر میکنم همه ما بسیار خوششانس بودیم که برای مدتی در این سیاره با دالی پارتن زندگی کردیم."
ادای احترام به پارتن با نام آلبوم تازه سویفت نیز پیوندی نمادین داشت؛ اما شب او به گرفتن جایزه و سخنرانی محدود نماند. سویفت در همان مراسم از موزیکویدیوی تازهٔ آهنگ "بیمار صفر" (Patient Zero) نیز رونمایی کرد و بار دیگر نشان داد که فعالیتش را فراتر از خوانندگی، به سوی کارگردانی و روایت تصویری گسترش داده است.
این موزیکویدیو را خود تیلور سویفت کارگردانی کرده و کالین فارل و دکوتا جانسن نیز در آن حضور دارند. در این اثر، سویفت و جانسن به شکل تصویرهای آینهای یکدیگر ظاهر میشوند. "بیمار صفر" همچنین نخستین تکآهنگ تیلور سویفت پس از ازدواجش با تراویس کیلسی در ماه جولای است.
بازگشت پرزرقوبرق مدونا به صحنه "ویامای"
در شبی که سویفت با ریکاردشکنی در مرکز توجه قرار داشت، مدونا نیز از همان آغاز مراسم حضور پررنگی داشت. او برنامه را با اجرای آهنگ "عشقت را بیاور" در کنار سبرینا کارپنتر افتتاح کرد؛ همکاریای که بعداً جایزهٔ بهترین همکاری را نیز برای این دو به همراه آورد.
مدونا سپس جایزهٔ هنرمند سال و بهترین اجرای رقص را نیز از آن خود کرد. بازگشت او به صحنه "ویامای" پس از حدود دو دهه، یکی از بخشهای پرانرژی مراسم بود؛ اجرایی که فضای صحنه را به یک کلب بزرگ رقص تبدیل کرد و چارلی ایکسسیایکس نیز در بخشی از آن برای اجرای نسخه بازسازیشدهٔ "Danceteria" به مدونا پیوست.
مراسم امسال "ویامای" در مجموع چند نسل متفاوت موسیقی را در یک صحنه کنار هم قرار داد؛ از بازگشت مدونا و بزرگداشت دالی پارتن گرفته تا تجلیل از میراث گروه نیروانا، که جایزهٔ Video Vanguard سال ۲۰۲۶ را دریافت کرد.
با این حال، نامی که بیش از همه بر این شب سایه انداخت، تیلور سویفت بود؛ هنرمندی که این بار نه تنها با موسیقی، بلکه با کارگردانی و روایت تصویری نیز جایگاه تازهای در تاریخ جوایز "امتیوی" برای خود ثبت کرد.
گروه