گزارشگران بدون مرز:  نیمی از خبرنگاران در تبعید در جهان از افغانستان اند

سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش تازهٔ خود افغانستان را "کانون جهانی تبعید خبرنگاران" خوانده و گفته است نیمی از خبرنگاران تبعیدی جهان از افغانستان بوده اند.

در گزارش آمده است که پس از سقوط کابل در سال ۲۰۲۱ ، کم از کم ۶۷۷ خبرنگار به دلیل سرکوب، اخراج اجباری و بازداشت‌ها مجبور به ترک کشورشان شده که تقریباً نیمی از ۱۴۶۸ مورد ثبت‌شده از ۶۰ کشور جهان در برنامه حمایتی این سازمان را تشکیل می‌دهد.

به گفتهٔ سازمان گزارشگران بدون مرز اکنون این خبرنگاران به ۲۸ کشور مختلف پراکنده شده و یکی از بزرگ‌ترین موج‌های مهاجرت خبرنگاران مستقل در تاریخ معاصر را رقم می‌زند.

براساس این نهاد، بزرگ‌ترین موج خروج خبرنگاران در سال ۲۰۲۲ رخ داد؛ زمانی که ۱۸۳ خبرنگار افغانستان را ترک کردند. با این حال، روند خروج خبرنگاران ادامه یافته و تنها در سال ۲۰۲۵ نیز ۸۲ خبرنگار دیگر مجبور به ترک افغانستان شده‌اند.

گزارشگران بدون مرز همچنین می‌گویدکه شمار کشورهایی که خبرنگاران از آن‌ها مجبور به فرار شده‌اند، طی پنج سال گذشته دو برابر شده و از ۱۹ کشور در سال ۲۰۲۱ به ۴۰ کشور در سال ۲۰۲۵ رسیده است.

بر اساس این گزارش، بسیاری از این خبرنگاران حتی در کشورهایی که به طور موقت به آن‌ها پناه برده‌اند، نیز امنیت ندارند. پاکستان پس از اعمال سیاست اخراج گسترده مهاجران افغان در سال ۲۰۲۳، کم از کم ۵۰ خبرنگار را به طور اجباری به افغانستان بازگردانده است.

افزون بر این، ویزه‌های اقامتی آنان به‌ندرت تمدید می‌شود و بسیاری از آنان در وضعیت اقامت غیرقانونی قرار گرفته‌اند.

یکی از خبرنگاران افغان که به عنوان پناهنده در اسلام‌آباد زندگی می‌کند، در ماه مارچ ۲۰۲۶ به گزارشگران بدون مرز گفت: "پس از آن‌که یک روز کامل را در مرکز بازداشت پولیس پاکستان سپری کردم، مجبور شدم برای جلوگیری از اخراج و آزادی خود ۱۱۵ هزار روپیه پاکستانی پرداخت کنم. در اوایل ماه فبروری نیز صاحب‌خانه‌ام از من خواست که خانه را ترک کنم. "

گزارش می‌افزاید که در داخل افغانستان، رژیم طالبان همچنان فشارها و محدودیت‌های خود را بر فضای عمومی و رسانه‌ای افزایش داده اند. بر اساس معلومات شاخص گزارشگران بدون مرز، در حال حاضر پنج خبرنگار به‌طور رسمی در بازداشت طالبان به سر می‌برند.

گزارشگران بدون مرز می‌گویند که گزینه‌ها برای خبرنگاران افغان هر سال محدودتر می‌شود تا یا از صحنه رسانه‌ای ناپدید شوند، یا راه تبعید را در پیش گیرند، و یا خطر بازداشت و زندانی شدن را بپذیرند.