چارلز سوم، پادشاه بریتانیا، روز دوشنبه ۲۰ جولای، در جریان مراسمی در قصر بکینگهام، اندی برنهم، رهبر حزب کارگر بریتانیا را به حیث صدراعظم آن کشور منصوب کرد.
قصر بکینگهم با نشر بیانیهای گفته است که چارلز سوم اندی برنهم را به حضور پذیرفت و از او خواست تا یک حکومت جدید را تشکیل بدهد و آقای برنهم پیشنهاد شاه را پذیرفت.
اندی برنهم روز جمعه به رهبری حزب حاکم کارگر بریتانیا انتخاب شد. او هفتمین صدراعظم بریتانیا در یک دههٔ گذشته میباشد.
برنهم تنها نامزد رقابت برای رهبری حزب کارگر بود و توانست حمایت ۳۷۹ نفر از مجموع ۴۰۳ نمایندهٔ این حزب در مجلس عوام را به دست آورد.
بر اساس نظام دموکراسی پارلمانی بریتانیا، احزاب حاکم میتوانند در میانۀ دورۀ زمامداری، رهبر خود را تغییر دهند و فرد برنده بدون نیاز به برگزاری انتخابات سراسری، صدراعظم شود.
صدراعظم همچنین ممکن است در صورتی که از رهبری حزب خود استعفا دهد یا در نتیجه رقابت داخلی برای رهبری از این سمت کنار رانده شود، جایگزین گردد.
اندی برنهم که به تاریخ ۲۲ جون ۲۰۲۶ به صفت عضو پارلمان بریتانیا از میکرفیلد سوگند یاد کرد، پس از استعفای استارمر، به سرعت به عنوان گزینۀ مطلوب حزب حاکم کارگر برای جانشینی صدر اعظم شد.
برنهم برای مدت ۱۶ سال به عنوان نمایندۀ مجلس ملی خدمت کرد و سپس در سال ۲۰۱۷ وستمینستر را ترک کرد تا شهردار منچستر بزرگ، یکی از بزرگترین ساحات شهری انگلستان، شود.
در بریتانیا، رسیدن به مقام صدارت بدون برگزاری انتخابات سراسری، امر غیرمعمول نیست. در واقع، چهار نفر از شش صدراعظم این کشور در ده سال گذشته، نه با رای مستقیم مردم، بلکه با پیروزی در رقابتهای داخلی رهبری حزب خود و جانشینی رهبران پیشین، به مقام صدارت رسیدهاند.