براساس گزارش زیر نام "تحلیل وضعیت یکپارچگی سلامت روان و حمایتهای روانی – اجتماعی در افغانستان"، عدم مصوونیت غذایی به شدت رو به وخامت گذاشته است.
در این گزارش نهاد "ریچ" آمده است: " پیشبینی میشود که ۱۷.۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۶ در افغانستان با عدم مصوونیت غذایی حاد مواجه شوند، از جمله ۴.۷ میلیون نفر در مرحله ۴ طبقهبندی عدم مصوونیت غذایی (وضعیت اضطراری)، که بیش از دو برابر رقم ثبت شده در سال قبل را نشان میدهد."
Your browser doesn’t support HTML5
افزایش دوبرابری عدم مصوونیت غذایی 'اضطراری' در ۲۰۲۶ در افغانستان
این وضعیت تنها به کمبود موادغذایی محدود نمیشود. این گزارش، گرسنگی، سوتغذیه حاد، کاهش تنوع غذایی و افزایش قرضههای خانوادهها را از عوامل ایجاد فشار روانی مداوم بر مردم عنوان میکند.
نهاد "ریچ" در این گزارش مینگارد:" پیشبینی میشود که افغانستان در سال ۲۰۲۶ با نیازهای شدید بشردوستانه مواجه شود و با وجود کاهش ناچیز ۴ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۵، تخمین زده میشود که ۲۱.۹ میلیون نفر - ۴۵ درصد از جمعیت افغانستان - به کمکهای بشردوستانه نیاز داشته باشند."
خشکسالیها نیز بر شدت مشکلات افزوده است. براساس این تحلیل، ۱۲ ولایت افغانستان به شدت از خشکسالی آسیب دیده و حدود ۳.۴ میلیون نفر در این مناطق متاثر شده اند.
این تحلیل نهاد "ریچ" به خاطر تداوم خطرات حفاظتی در افغانستان ابراز نگرانی کرده گفته است که خطرات حفاظتی همچنان حاد بوده و انتظار میرود این خطرات به دلیل محدودیتهای اعمال شده بر زنان و دختران، آلودگی به مواد منفجره، کار کودکان و ازدواج زودهنگام تشدید شوند. به طور متوسط، هر ماه حدود ۵۰ نفر در افغانستان بر اثر مواد منفجره کشته یا زخمی میشوند.
این گزارش حاکیست که در سال ۲۰۲۵ بیش از ۲.۶۱ میلیون افغان از ایران و پاکستان به افغانستان برگشته اند. حالانکه براساس گزارش سازمان جهانی صحت، تنها در ماه جولای ۲۰۲۶ بیش از ۱۵۵ هزار ۹۰۰ نفر از پاکستان به افغانستان عودت کرده اند.
در گزارش آمده است که شرکای بشردوستانه قصد دارند "در سال ۲۰۲۶، ۱۷.۵ میلیون نفر، یعنی حدود ۸۰ درصد از نیازمندان، را از طریق یک بودجه ۱.۷۱ میلیارد دالری که بر مداخلات نجاتبخش و حمایتی از جمله غذا، سرپناه، مراقبتهای صحی، تغذیه، آب صحی، حفظ الصحه و حمایتهای نقدی چندمنظوره متمرکز است، در اولویت کمکرسانی قرار دهند."
این عوامل در کنار از دست رفتن فرصتهای کاری، افزایش هزینههای زندگی، مشکلات دسترسی به خدمات صحی و آموزشی و بیجاشدگی، ظرفیت خانوادهها را برای مقابله با بحران کاهش داده است.
گزارش تاکید میکند که این فشارهای اقتصادی و اجتماعی مستقیماً با وضعیت سلامت روان مردم ارتباط دارد، به ویژه زمانی که خانوادهها درآمد خود را از دست میدهند، ذخایر غذایی ندارد یا برای تامین نیازهای اساسی خود مجبور به قرض گرفتن میباشند.
زنان، کودکان، افراد دارای معلولیت، سالمندان، بیجاشدگان داخلی و خانواده های بازگشته به افغانستان از جمله گروه های اند که با خطرات بیشتری روبهرو اند.
در بخش دیگر این گزارش آمده است که محدودیت های دسترسی به خدمات، کمبود کارکنان زن و ضعف خدمات تخصصی سلامت روان، دریافت کمک های روانی و اجتماعی را برای بسیاری از زنان و دختران دشوار کرده است.
بااینحال برای جلوگیری از این وضعیت چه باید کرد؟
نقیب الله صافی - متخصص صحت عامه
نقیب الله صافی، متخصص صحت عامه به بخش افغانستان صدای امریکا گفت: "کمک عاجل غذایی و تغذی باید فورا به آسیبپذیر ترین خانوادهها به ویژه اطفال زیردوسال برسد. خدمات تغذی باید در نظام صحی اذغام شود تا به شکل دوامدار ادامه یابد. کمک های مقطعی که به خاطر سرمایه گذاری در افغانستان میاید باید در قسمت زراعت، آب و معیشت محلی استفاده شود. به این معنا که سرمایه گذاری در بخش آب صورت گیرد تا در آینده به این مشکلات دچار نشویم."
این گزارش هشدار میدهد که تداوم این بحرانها، توان خانوادهها و جوامع را برای مقابله با شوکهای بعدی کاهش خواهد داد.
این گزارش تاکید کرده است که سلامت روان در افغانستان را نمی تو.ان جدا از گرسنگی، فقر، بیجاشدگی و سایر بحران های انسانی بررسی کرد، زیرا به گفتۀ این گزارش، فشارهای انباشته شده، ظرفیت مردم را برای مقابله با بحران، هرچه بیشتر تضعیف میکند.