شورای پناهندگان ناروی میگوید که افغانستان با یک بحران عمیق بشردوستانه، اقتصادی و اقلیمی مواجه است، اما جامعه جهانی از جمعیت غیرنظامی افغانستان روی گردانده است.
شورای پناهندگان ناروی در تازهترین گزارش خود میگوید که پنج سال پس از خروج نیروهای نظامی، دپلوماتها و نهادهای انکشافی کشورهای غربی از افغانستان این کشور شاهد آن است که جامعه جهانی از جمله کشورهای عضو ناتو تعهدات و وعدههای خود برای ایستادن در کنار مردم افغانستان را فراموش کرده اند.
یان ایگلند، منشی عمومی شورای پناهندگان ناروی با انتقاد از کشورهای عضو ناتو در وعدههای جدی شان به دختران و پسران افغان گفته است که افزایش شکاف مالی، سازمانهای بشردوستانه را ناگزیر ساخته است تا کمکهای غذایی، آب، سرپناه و خدمات صحی را برای خانوادههای بیسرپناه و گرسنه افغان کاهش دهند.
به گفتهٔ این نهاد، با وجود افزایش نیازهای بشری ناشی از برگشت شش میلیون افغان از اواخر سال ۲۰۲۳ به این طرف و بحرانهای مکرر ناشی از تغییرات اقلیمی، میزان بودجه برای پاسخ بشردوستانه بهگونه چشمگیری کاهش یافته و از ۹۶ در صد در سال ۲۰۲۱ به تنها ۲۶ در صد در سال جاری رسیده است.
به گفتهٔ این نهاد میلیونها پناهنده افغان به آیندهای نامعلوم بازگشتهاند؛ آیندهای که در آن ناگزیر اند زندگی خود را از صفر آغاز کنند. حدود ۷۳ درصد از بازگشتکنندگان همچنان بیکار هستند و فرصتهای بسیار محدودی برای تامین معیشت و اشتغال در اختیار دارند.
ایگلند گفت: "فراهمکردن سرپناه و حمایت از معیشت همچنان از مهمترین نیازهای بازگشتکنندگان است. کاهش کمکهای مالی به این معناست که بسیاری از خانوادهها بدون سرپناه مناسب باقی ماندهاند و برای تامین غذای فرزندانشان با مشکلات جدی مواجه هستند. "
این شورا همچنین گفته است که رویدادهای مکرر ناشی از تغییرات اقلیمی، تنشهای منطقهای و محدودتر شدن فضای فعالیت و دسترسی زنان و دختران به حقوق و فرصتها پس از بازگشت طالبان به قدرت، فشار مضاعفی بر جوامع وارد کرده و کاهش شدید کمکهای بشردوستانه و بودجههای انکشافی، میلیونها افغان را با دشواریهای جدی برای تامین نیازهای ابتدایی زندگی مواجه ساخته است.
به گفتهٔ این نهاد، مقامهای افغان در نظر دارند تا توزیع زمین برای بازگشتکنندگان را به عنوان بخش محوری پاسخ به روند بازگشت آنان اجرا کنند، اما شمار بالای بازگشتکنندگان، روندهای پیچیده مربوط به توزیع زمین، نبود سرمایهگذاری کافی و کمبود خدمات اساسی، روند ادغام پایدار و موفقانه آنان در جامعه را با چالشهای جدی مواجه ساخته است.