گزارش تازه زنان سازمان ملل نشان میدهد که در پی تشدید تنشها و درگیریهای مرزی میان افغانستان و پاکستان، بیش از ۱۰۰ هزار نفر در شرق افغانستان مجبور به ترک خانههای خود شدهاند. این گزارش هشدار میدهد که زنان و دختران در میان آسیبپذیرترین گروههای متاثر از این بحران قرار دارند.
براساس این گزارش، حملات هوایی، گلولهباران، حملات درون و درگیریهای زمینی در امتداد مرز افغانستان و پاکستان باعث آوارگی گسترده خانوادهها در ولایتهای شرقی کشور شده است. بسیاری از این خانوادهها پیش از این نیز در نتیجه زمینلرزۀ ویرانگر سال گذشته بیجا شده بودند و اکنون برای دومین بار در کمتر از یک سال مجبور به ترک محل زندگی خود شدهاند.
اداره زنان سازمان ملل هشدار داده است که حدود ۵۰ هزار نفر در مناطق آسیبدیده، بهویژه زنان و دختران، در معرض خطر بیشتر خشونتهای مبتنی بر جنسیت قرار دارند. همزمان دسترسی به خدمات صحی، مراقبتهای بارداری، غذا و سایر خدمات ضروری نیز به شدت محدود شده است.
بر بنیاد یافتههای گروه هماهنگی جنسیتی افغانستان، بیش از دو سوم زنان در ده ولایت آسیبدیده منابع درآمد خود را از دست دادهاند. سه چهارم آنان گفتهاند که دسترسی به غذا دشوارتر شده و شمار زیادی نیز از کاهش دسترسی به خدمات درمانی خبر دادهاند. افزون بر این، مشکلات روانی و فشارهای ناشی از آوارگی و ناامنی در میان زنان افزایش یافته است.
نجیبه، زن ۳۰ سالهای که در یکی از کمپهای اسکان موقت زندگی میکرد، میگوید درد زایمانش همزمان با آغاز حملات هوایی شروع شد. او میگوید هیچ مکان امنی برای پناه بردن وجود نداشت و صدای حملات هوایی کودکانش را به شدت وحشتزده کرده بود.
نجیبه پس از تولد دخترش در یک کلینیک صلیب سرخ، همراه با نوزاد تازه متولدشده، شش فرزند دیگر و همسرش، محل زندگی خود را ترک کرده و به درۀ مازهدارا در ولسوالی نورگل منتقل شد.
فاطمه ۱۷ ساله نیز یکی دیگر از قربانیان این بحران است. او که اندکی پیش از آغاز دور تازه درگیریها صاحب فرزند شده بود، میگوید خانوادهاش برای پرداخت هزینه انتقال به محل جدید، مجبور شدند آرد موجود خود را بفروشند و قرض بگیرند. او میگوید اکنون مواد غذایی کافی در اختیار ندارند و برای زنده ماندن، والدین غذای کمتری مصرف میکنند تا کودکانشان گرسنه نمانند.
زنان سازمان ملل با همکاری نهادهای محلی و با حمایت مالی اداره توسعه و همکاری سوئیس، فضاهای امن ویژه زنان را در کمپهای بیجاشدگان ایجاد کرده است. این مراکز خدمات مشاوره روانی، حمایت اجتماعی و محیطی امن برای زنان فراهم میکنند تا بتوانند درباره مشکلات و نگرانیهای خود گفتگو کنند.
مسوولان این نهاد تاکید کردهاند که با ادامه درگیریها و افزایش آوارگی، نیاز به کمکهای بشردوستانه و حمایت از زنان و دختران بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. آنان هشدار دادهاند که بدون تداوم این حمایتها، هزاران زن و کودک در معرض خطرهای جدیتر قرار خواهند گرفت.
زنان سازمان ملل از جامعه جهانی خواسته است تا برای حفظ خدمات حیاتی، از جمله مراکز امن زنان، حمایتهای مالی و بشردوستانه خود را ادامه دهد تا زنان و دختران آسیبدیده بتوانند از حداقل امکانات حمایتی، صحی و روانی برخوردار شوند.