سازمان ملل متحد و ادارات همکار این سازمان هشدار داده اند که وضعیت در افغانستان در سال ۲۰۲۶ نیز در زمرۀ یکی از بزرگترین بحرانهای بشری در جهان باقی خواهد ماند.
به دلیل چند دهه جنگ، کمبود دوامدار غذا، آفات پیهم طبیعی، تغییرات اقلیمی و برگشت گستردۀ مهاجران افغان به کشورشان، ملل متحد تخمین زده است که نزدیک به ۲۲ میلیون نفر -۴۵درصد جمعیت افغانستان- در سال آیندۀ میلادی به کمکهای بشری نیازمند خواهند بود.
سازمان ملل متحد گفته است که ۱۷.۵ میلیون نفر در افغانستان که بیش از ۷۵درصد آنان زنان و کودکان اند، به کمکهای فوری نیاز دارند که نهادهای امدادرسان به آنان اولویت داده اند.
ملل متحد گفته است که در فاصله بین فصل برداشت حاصلات در سال روان تا فصل کشت و حاصل سال آینده، یک سوم جمعیت افغانستان با سطح بحرانی عدم مصوونیت غذایی روبرو خواهند بود. به این معنا که آنان برای معیشت شان ناگذیر اند مال و منال شان را به فروش برسانند.
در گزارش ملل متحد آمده است که خشکسالیهای جاری در برخی ساحات منجر به از بین بردن ۸۰درصد حاصلات گندم للمی شده است که به دلیل آن اکثر خانوادهها هیچ آذوقهای برای زمستان ندارند.
وضعیت مردم افغانستان از رهگذر دسترسی به آب پاک و خدمات بهداشتی نیز نگران کننده توصیف شده است. بر اساس آمار سازمان ملل متحد، ۲۵ درصد خانوادهها در افغانستان از منابع غیرمعیاری آب کار میگیرند و ۳۷درصد مردم برای رعایت بهداشت به صابون دسترسی ندارند.
ملل متحد گفته است که فراهم آوری آب پاک و وسایل بهداشت در ساحات متاثر از خشکسالی و شیوع کولرا و نیز ساحات آسیبدیده از آفات طبیعی و جوامعی که میزبان شمار زیاد عودت کنندگان است، در اولویت قرار داده است.
برگشت گستردۀ مهاجران افغان، عمدتاً از ایران و پاکستان، وضعیت بشری را در افغانستان پیچیدهتر کرده است. بر اساس آمار ملل متحد، در سال روان بیش از ۲.۶ میلیون مهاجر افغان از ایران و پاکستان به افغانستان برگشته اند.
ملل متحد گفته است که اکثر این عودت کنندگان افغان به ولسوالیهایی رفته اند که از قبل با فقر، کمبود غذا، خشکسالی و کمبود خدمات اساسی روبرو بوده است که این حالات فشار را بر امکانات محدود قابل دسترس بیشتر کرده است.
سازمان ملل متحد در پلان پاسخگویی برای بحران بشری در افغانستان در سال ۲۰۲۶ خواستار ۱.۷۱ میلیارد دالر شده است.
دفتر هماهنگی امور کمکهای بشری سازمان ملل متحد (اوچا) روز سه شنبه ۳۰ دسمبر گزارش داد که که در سال روان محدودیتهای طالبان بر زنان و دختران در افغانستان تشدید شده، طوریکه اقدامات این گروه وضعیت اجتماعی-اقتصادی افغانستان را عمیقاً دگرگون ساخته است.
اوچا گفته است که زنان و دختران در افغانستان همچنان شدیدترین شکل محرومیت نظاممند از حقوق شان را تجربه میکنند.
بر بنیاد این گزارش، ممنوعیت زنان و دختران افغان از آموزش، کار و دیگر فعالیتهای اجتماعی، دسترسی آنان را به معیشت و خدمات به شدت محدود کرده و خطر خشونت مبتنی بر جنسیت، فشار روانی اجتماعی و توسل به روشهای نادرست فایق آمدن بر این مشکلات را افزایش داده است.