در زمان جنگ یا سایر اختلالات عمده در بازار نفت، ایالات متحده برای اطمینان از دسترسی به منابع نفتی و به حداقل رساندن اختلالات اقتصادی، به ذخایر استراتیژیک نفت خود روی آورده است.
ذخیره استراتیژیک تیل ایالات متحده چیست؟
در پاسخ به تحریم نفتی اوایل دهه ۱۹۷۰، ایالات متحده شروع به نگهداری صدها میلیون بیرل تیل در ذخیره گاه های زیر زمینی نمکی کرد. تا ششم ماه مارچ، چهارصد و پانزده میلیون بیرل تیل در این ذخایر وجود داشت.
تیل در کجا ذخیره می شود؟
چهار مکان ذخیره وجود دارد که دو مورد از آنها در ایالتهای جنوبی تگزاس و لویزیانا قرار دارد. این مکانها در منطقه ای با بیشترین تمرکز پالایشگاههای تیل ایالات متحده و همچنین خط لوله و مراکزنهایی حمل و نقل بحری برای جابجایی تیل قرار دارند.
ذخیره گاه های نمکی که تیل را در خود جای دادهاند، ششصد تا دوازده صد متر زیر سطح زمین قرار دارد و حداکثر ظرفیت فعلی آنها هفتصد و چهارده میلیون بیرل است.
تیل با چه سرعتی قابل استفاده است؟
وزارت انرژی ایالات متحده می گوید که می تواند حداکثر ۴.۴ میلیون بیرل تیل در روز از این ذخایر برداشت کند. روند صدور مجوز آزاد سازی، دستیابی به توافق برای فروش و ورود تیل به بازار حدود ۱۳ روز طول می کشد.
تیل چگونه به دست می آید؟
حکومت ایالات متحده ترکیبی از خرید مستقیم و پذیرش تیل را به عنوان حق امتیاز، برای تامین ذخایر استراتیژیک تیل، از شرکتهایی استفاده کرده است که سایتهای نفتی فراساحلی متعلق به حکومت فدرال را اجاره می دهند.
این ذخایر چه زمانی مورد استفاده قرار گرفته اند؟
دونالد ترمپ، رییس جمهور ایالات متحده، آزاد سازی ۱۷۲ میلیون بیرل تیل را در پاسخ به اختلالات صادرات تیل از طریق تنگۀ هرمز در خلال درگیری در ایران تصویب کرد.
در سال ۲۰۲۲، جو بایدن، رییس جمهور وقت، پس از حملۀ روسیه به اوکراین، اجازه عرضۀ ۱۸۰ میلیون بیرل را اعلام کرد. در سال ۲۰۱۱، بارک اوباما، رییس جمهور وقت، پس از اختلال در عرضه تیل در لیبیا که ناشی از جنگ داخلی بود، دستور عرضۀ ۳۰ میلیون بیرل را از این ذخایر صادر کرد.
پس از آنکه طوفان کترینا در سال ۲۰۰۵ تاسیسات نفتی ایالات متحده را ویران کرد، ایالات متحده حدود ۲۱ میلیون بیرل تیل را از این ذخایر عرضه کرد. در سالهای ۱۹۹۰-۱۹۹۱، جورج اچ. دبلیو. بوش، رییس جمهور وقت، پس از حمله عراق به کویت، دو بار عرضۀ تیل را در مجموع با حدود ۲۱ میلیون بیرل تیل اجازه داد.