ملل متحد: نظام صحی افغانستان به سرمایه گذاری در بخش آموزش نیاز دارد

سازمان جهانی صحت می‌گوید که نظامی صحی در افغانستان نه تنها به شفاخانه‌ها و مراکز صحی، بلکه به سرمایه‌گذاری در بخش‌های آموزش، تغذیه و حمایت‌های اجتماعی نیاز دارد.

ادوین سنیزا سلوادور، نماینده سازمان جهانی صحت در رونمایی راهبرد ملی پنج‌ساله صحت حکومت طالبان که با حمایت تخنیکی سازمان جهانی صحت تدوین شده بود، به تاثیر آموزش بر نظام صحی تاکید کرده و گفت که سلامت تحت تاثیر آموزش، تغذیه، آب آشامیدنی سالم، معیشت و حمایت‌های اجتماعی قرار دارد.

او تاکید کرد که تطبیق این راهبرد مستلزم اقدام هماهنگ میان بخش‌های مختلف و مشارکت پایدار جوامع، شرکای صحی و تمویل‌کنندگان است.

این اظهارات در حالی صورت می‌گیرد که کمبود کارمندان صحی زن همچنان یکی از مهم‌ترین چالش‌های نظام صحی، به‌ویژه در مناطق روستایی است؛ جایی که بسیاری از زنان تنها می‌توانند از سوی کارکنان صحی زن درمان شوند.

کارشناسان سازمان ملل هشدار داده‌اند که کاهش کمک‌های جهانی، همراه با محدودیت‌های طالبان از جمله بر آموزش دختران و زنان، نظام صحی افغانستان را بیش از پیش با بحران روبه‌رو کرده است.

سلوادور افزود که یک راهبرد تنها زمانی ارزش واقعی خود را نشان می‌دهد که تاثیر آن در زندگی روزمره مردم احساس شود؛ زمانی که یک مادر بتواند به خدمات صحی مصون دسترسی پیدا کند، یک کودک به‌موقع تداوی شود، دواهای اساسی در دسترس باشد و کارکنان صحی از حمایت مورد نیاز برخوردار باشند.

نماینده سازمان جهانی صحت گفت: "این راهبرد جهت‌گیری روشنی را برای بهبود کیفیت، عدالت و پاسخگویی در سراسر نظام صحی فراهم می‌کند. ما به همکاری با نهادهای ملی صحت، شرکای صحی و جوامع ادامه خواهیم داد تا اولویت‌های این راهبرد به بهبودهای عملی در ارایه خدمات صحی تبدیل شود و همچنان برای تامین سرمایه‌گذاری پایدار مورد نیاز جهت تداوم ارایه خدمات اساسی صحی دادخواهی خواهیم کرد."

سازمان جهانی صحت تاکید می‌کند که حفظ خدمات صحی در افغانستان نیازمند حمایت پایدار و قابل پیش‌بینی است؛ نه تنها کمک‌های کوتاه‌مدت اضطراری.

با وجود چالش‌های گسترده، سازمان جهانی صحت می‌گوید که تلاش‌ها برای ارایه خدمات درمانی، واکسیناسیون و مقابله با شیوع بیماری‌ها ادامه دارد؛ اما نیازهای موجود همچنان بیشتر از ظرفیت‌های فعلی نظام صحی افغانستان است.

سازمان جهانی صحت پیش‌تر اعلام کرده بود که بیش از ۴۰۰ مرکز صحی در افغانستان در سال ۲۰۲۵ به دلیل کاهش کمک‌های بین‌المللی تعطیل شده‌اند و دسترسی میلیون‌ها تن به خدمات درمانی مختل شده است.