یک محکمۀ استیناف در ایالت تینسی، حکم اعدام یک زن را دو ساعت پیش از عملی شدن، متوقف کرد. کرستا پایک ۵۰ ساله، قرار بود با تزریق مواد زهری اعدام شود.
محکمه حکم "توقف موقت اعدام" را صادر کرده و گفته است که ادعاهای این زن در خصوص سواستفادۀ جنسی او وی در دوران کودکی در جریان صدور حکم بهگونهٔ کافی مورد ملاحظه قرار نگرفته بود. با آنهم محکمه مهلتزمانی مشخصی را برای رسیدگی به این موضوع تعیین نکرده است.
کرستا پایک ۳۰ سال پیش در قضیۀ قتل یک همصنفیاش مجرم شناخته شده بود و قرار بود ایالت تنیسی پس از بیش از ۲۰۰ سال، یک بار دیگر حکم اعدام یک زن را تطبیق کند.
پایک، همچنین تنها فرد در عصرکنونی در ایالات متحده است که قرار بود بهخاطر جرمی که در دوران نوجوانی مرتکب شده بود، اعدام شود.
پیش از این، محکمۀ عالی ایالات متحده روز سه شنبه در دقایق اخیر یک بار دیگر تلاش برای تعلیق حکم اعدام این زن را رد کرده بود. قرار بود پایک امروز در زندان "ریوربیند" در شهر نشویل که محل نگهداری مجرمین جرایم سنگین است، اعدام شود.
این زن که ۵۰ ساله است، در جنوری سال ۱۹۹۵، زمانی که ۱۸ سال داشت، همراه با دوستپسر ۱۷ سالهاش و یک فرد دیگر، کولین سلیمر ۱۹ ساله را که همصنفی آنان در مرکز حرفهای "جاب کورپس" در ناکسویل بود، با حیله و فریب به یک ساحهٔ جنگلی بردند، جایی که او را شکنجه کرده و به قتل رساندند.
عاملان این قضیه، پس از آن که همصنفی شان را کشتند، روی سینۀ وی یک پنج ضلعی حک کردند و سپس یک پارچۀ از جمجمۀ او را به عنوان یادگار با خود بردند.
این قضیه به دلیل ماهیت وحشتناک آن، پوشش رسانهای خیلی گسترده داشت.
شهادت در جریان محاکمه نشان داد که پایک، فکر میکرد، سلیمر رقیب وی برای جلب محبت و توجه دوستپسرش است.
پایک و دوستپسرش به قتل اعتراف کردند و هر دوی آنها یک سال بعد محکوم شدند. پایک به اعدام محکوم شد، اما دوست پسرش به حبس ابد با امکان آزادی مشروط محکوم گردید.
فرد سومی دخیل در این قضیه، شادولا پیترسن، که هنگام وقوع قتل ۱۸ سال داشت و بهعنوان ناظر عمل کرده بود، بهعنوان شاهد محکمه حضور یافت به مجازات مشروط محکوم شد.
پایک که در حال حاضر تنها زن در صف اعدام ایالت تنسی است، بر اساس گزارش دارالتأدیب تنسی، در اگست ۲۰۰۱ نیز به جرم تلاش برای قتل در پی حمله به یک زندانی دیگر، محکوم شده بود.
وکلای او در یک درخواست ۲۲۶ صفحهای از والی تنیسی خواستند مجازات اعدام او را به حبس ابد بدون امکان آزادی مشروط تبدیل کند. آنها در این درخواست، سابقهٔ او را بهعنوان قربانی خشونت، بیتوجهی و سواستفادهٔ جنسی در دوران کودکی مستند کردند، از جمله دو مورد تجاوز جنسی در سنین ۱۱ و ۱۷ سالگی. آنها همچنین به تشخیص اختلال دوقطبی و اختلال روانی پس از حادثه که در زندان تشخیص شده بود، اشاره کردند.
وکلای پایک همچنین به شواهدی اشاره کردند که نشان میداد مادر او در دوران حاملگی بهشدت شراب مینوشید و این امر در رشد نادرست مغز او نقش داشته است، موضوعی که به گفتهٔ وکلا، در دوران جوانی کنترول برخوردهای ناگهانی را برای او دشوار میکرد.
وکیل او گفت است که "پایک اکنون ۵۰ ساله است و از اعمال خود پشیمان است و آنچه را که انجام داده است درک میکند، برای بیماری روانی خود درمان مناسب دریافت میکند و از زنان دیگر زندانی حمایت کرده و آنها را راهنمایی میکند."
مادر سلیمر، می مارتینز، علناً از اجرای حکم اعدام پایک حمایت کرده است.
اعدام زنان زندانی در ایالات متحده بسیار نادر است. بر اساس گزارش مرکز اطلاعات مجازات اعدام، از سال ۱۹۷۶ به اینسو که محکمۀ عالی اجازه ازسرگیری اجرای مجازات اعدام را داد، از ۱۶۸۳ نفر، تنها ۱۸ زن در میان اعدام شدگان اند. پیش از روز چهارشنبه، ایالت تنسی ۱۷ نفر را اعدام کرده بود.
قضیۀ پایک توجه بینالمللی را نیز به خود جلب کرده است. گروهی از کارشناسان حقوق بشر سازمان ملل متحد اخیراً با صدور بیانیهای خواستار تبدیل حکم اعدام او شده اند.
کارشناسان خشونت جنسی و آسیبهای روحی نیز در حمایت از پایک، اظهار نظر کردهاند. آنها استدلال کرده اند که روند مربوط به تزریق مرگبار احتمالاً باعث میشود پایک دچار بازگشتهای شدید و آسیبهای خاطرات مربوط به سوی استفادهٔ جنسی و تجاوز در دوران کودکی شود و این امر بر بیرحمی و رنج ناشی از مرگ او بیفزاید.
در ماه می، مقامهای زندان تنسی تلاش برای اعدام مردی را که به جرم قتل محکوم شده بود، پس از آنکه نتوانستند رگ مناسبی برای تزریق زهر پیدا کنند، متوقف کردند.
گروه