ریچارد بنیت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان، می‌گوید که جامعه جهانی نباید اجازه دهد سرکوب و تبعیض نهادینه‌شده حکومت طالبان عادی تلقی شود یا تعامل با این گروه، بدون بهبود قابل سنجش و تاییدشده وضعیت حقوق بشر، به حکومت آن‌ها مشروعیت ببخشد.
بنیت هنگام ارایهٔ گزارش خود به مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت: "پنج سال پس از به قدرت رسیدن طالبان، این گروه هیچ تمایلی برای پایان دادن به نقض نظام‌مند حقوق اساسی بشر نشان نداده است. برعکس، به تشدید و نهادینه‌سازی سرکوب ادامه داده است."
او گفت که جامعه جهانی باید در کنار مردم افغانستان بایستد و از حقوق آنان حمایت کند.
بنیت افزود: "تعامل با مقام‌های حاکم نباید بدون بهبود قابل سنجش و تایید مستقل وضعیت حقوق بشر، به آنان مشروعیت ببخشد و نباید به بهای نادیده گرفتن پاسخگویی، برابری یا عدالت تمام شود."
به گفتهٔ بنیت، فرمان‌های اخیر حکومت طالبان، حقوق زنان را بیشتر تضعیف کرده، زمینهٔ خشونت علیه آنان را فراهم ساخته، خروج زنان از ازدواج‌های خشونت‌آمیز را تقریباً ناممکن کرده و حتی ازدواج کودکان را مجاز دانسته است.
گزارش او همچنین از ادامهٔ بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه، خشونت جنسی، ناپدیدسازی اجباری، قتل‌های فراقضایی و محدودیت‌های شدید بر آزادی بیان و فعالیت‌های مدنی پرده برداشته و نسبت به تبعیض علیه اقلیت‌های قومی، مذهبی و زبانی، آزار اقلیت‌های جنسی و جنسیتی و محرومیت افراد دارای معلولیت ابراز نگرانی کرده است.
بنیت صدور چهار حکم بازداشت از سوی محکمه بین‌المللی جرایم (آی‌سی‌سی) علیه مقام‌های حکومت طالبان را گامی مهم در مسیر پاسخگویی دانست و از کشورها خواست از این محکمه، میکانیزم مستقل تحقیقاتی برای افغانستان و پیگرد عاملان نقض حقوق بشر از طریق صلاحیت قضایی جهانی حمایت کنند.
او همچنین خواستار تسریع اقدامات حقوقی کشورهایی شد که بر اساس کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان علیه افغانستان روندی را آغاز کرده‌اند و بر ضرورت به‌رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی به‌عنوان یک جرم بین‌المللی تاکید کرد.
گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل متحد درباره پیامدهای درازمدت سیاست‌های طالبان بر نسل جوان افغانستان نیز هشدار داد و گفت که گسترش خشونت جنسیتی، ازدواج‌های اجباری و ازدواج کودکان، کار کودکان و افراط‌گرایی می‌تواند پیامدهای جدی اجتماعی و امنیتی در آینده داشته باشد.
به گفتهٔ او، محرومیت دختران از آموزش، به سلامت روانی آنان و توسعهٔ افغانستان به‌شدت آسیب می‌زند؛ با این حال، بسیاری از دختران و زنان جوان همچنان برای ادامهٔ آموزش و دفاع از حقوق خود تلاش می‌کنند.
بنیت در اشاره به درگیری‌های افغانستان و پاکستان، از هر دو طرف خواست قوانین بین‌المللی حقوق بشر و بشردوستانه را رعایت کنند، برای حفاظت از غیرنظامیان تدابیر لازم بگیرند و درباره تلفات و آسیب‌های غیرنظامی تحقیقات مستقل و پاسخگویی را تضمین کنند.
او در پایان از جامعه جهانی خواست کمک‌های بشردوستانه به افغانستان را ادامه دهد و حمایت درازمدت از آموزش، خدمات صحی، پاک‌سازی ماین‌ها، رسانه‌ها و نهادهای جامعه مدنی، به‌ویژه ابتکارات تحت رهبری زنان را حفظ کند.
گروه