گزارش سالانۀ ۲۰۲۶ شاخص شادی در جهان نشان میدهد که بخش بزرگی از جمعیت جهان در کشورهایی زندگی میکنند که میزان شادی و رضایت مردم از زندگی در آن متوسط یا پایین است.
بر اساس این گزارش، افغانستان از رهگذر شاخص شادی، در قعر فهرست کشورهای جهان قرار دارد، جاییکه تاثیرات جنگهای طولانیمدت، مشکلات اقتصادی و محدودیتهای اجتماعی همچنان بر زندگی روزمرۀ مردم سایه افگنده است.
این گزارش با ترکیب یافتههای "گزارش جهانی خوشبختی" و آمار "چشمانداز جمعیت جهان" سازمان ملل متحد، تصویر روشنتری از توزیع واقعی خوشبختی در میان مردم جهان ارایه میکند.
فنلند، دنمارک و آیسلند بار دیگر در صدر فهرست شادترین کشورهای جهان قرار دارند. با این حال، جمعیت این کشورها نسبتاً کم است و تنها بخش کوچکی از جمعیت جهان را تشکیل میدهد.
در این گزارش، سطح رضایت از زندگی با روشی سنجش شده است که در آن از افراد خواسته میشود زندگی خود را در مقیاسی از صفر تا ده ارزیابی کنند.
در مقابل، میلیاردها نفر در کشورهایی با سطح رضایت یا خوشبختی متوسط زندگی میکنند. هند، چین و اندونیزیا از نمونههای برجسته این دسته کشورها اند.
هند، با نزدیک به ۱.۵ میلیارد نفر جمعیت، در ردۀ ۱۱۶ قرار دارد و حدود ۱۷ درصد جمعیت جهان را در بر میگیرد، اما هنوز نتوانسته است رشد اقتصادی خود را به بهبود محسوس در کیفیت زندگی شهروندان تبدیل کند.
چین، دومین کشور پرجمعیت جهان، در دهۀ گذشته پیشرفتهایی داشته و جایگاه آن از ردۀ ۷۹ به ۶۵ رسیده است، اما همچنان پایینتر از بسیاری از اقتصادهای بزرگ قرار دارد.
در همین حال، شماری از کشورهای پرجمعیت مانند مکسیکو، ایالات متحده، برازیل و ویتنام توانستهاند در میان ۵۰ کشور برتر از نظر میزان رضایت مردم قرار گیرند.
مکسیکو با جمعیت حدود ۱۳۲ میلیون نفر، در ردۀ ۱۲ جهان جا دارد.
این گزارش نشان میدهد که سطح پایین رضایت از زندگی عمدتاً در بخشهایی از افریقا و آسیا متمرکز است؛ مناطقی که جمعیت آنها نیز به سرعت در حال افزایش است.
گروه