هشدار ملل متحد از افزایش خطر شیوع تب خوندهندۀ کانگو در افغانستان

ادارۀ غذا و زراعت سازمان ملل متحد از افزایش خطر شیوع تب خوندهندۀ کریمیه کانگو در جریان عید قربان در افغانستان هشدار داده است، زمانیکه خرید و فروش و کشتار مواشی به دلیل قربانی افزایش می‌یابد.

این ادارۀ سازمان ملل متحد روز دوشنبه ۲۵ می با نشر بیانیه‌ای در شبکۀ ایکس ضمن معلومات در مورد چگونگی شیوع این بیماری، گفته است که بدون درمان و مراقبت به موقع صحی، این بیماری کشنده بوده می‌تواند.

تب خوندهندۀ کریمیه کانگو یک بیماری ویروسی است که توسط کنه از حیوانات به انسان‌ها منتقل می‌شود. افرادی که با حیوانات سر و کار دارند، مانند چوپان‌ها، قصاب‌ها و کارگران مسلخ‌، بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری قرار دارند.

ادارۀ غذا و زراعت سازمان ملل متحد عملیات دواپاشی را در بازارهای فروش مواشی و نیز کارزار آگاهی عامه را در سرتاسر افغانستان در هماهنگی با سازمان جهانی صحت و سفارت بریتانیا برای افغانستان راه اندازی کرده است.

وزارت صحت حکومت طالبان نیز با نشر پیام‌هایی در شبکه‌های اجتماعی در مورد این بیماری، راه‌های جلوگیری از ابتلا به آن و نیز گزارش‌دهی موارد مشکوک، پیام‌ها و ویدیوهایی نشر کرده است.

این نهاد ملل متحد گفته است که رهنمودهای ایمنی صحی در مورد تماس و کشتار مواشی، به مالداران، فروشندگان مواشی و خانواده‌ها تکثیر می‌شود.

تب خوندهندۀ کریمیه کانگو یک معضل جدی صحی در افغانستان بوده و این مشکل با فرارسیدن عید قربان که مردم قربانی می‌کنند، بیشتر می‌شود، زیرا نظام صحی این کشور در ساحات روستایی که مردم به دلیل مالداری، از ناحیۀ بیماری‌های حیوانی به شمول تب خوندهندۀ کریمیه کانگو آسیب‌پذیرتر اند، با کمبود شدید دوا، امکانات تشخیصی و کارمندان صحی روبرو اند.

به گفتۀ متخصصان صحی، حدود یک تا ۱۲ روز پس از انتقال ویروس به بدن، علایم این بیماری چون تب بلند، درد بدن، اسهال، استفراغ و خونریزی از بینی و در برخی موارد حتا موجودیت خون در ادرار رونما می‌شود.

در ۷۵ درصد موارد خونریزی در روزهای سوم تا پنجم ابتلا به بیماری پیدا می‌شود. در صورتی‌که بیماری تداوی نشود، در مراحل پیشرفته سبب بزرگ شدن جگر، علقه شدن خون در داخل رگ‌ها، عدم کفایۀ گرده، شاک، سندروم حاد تنفسی و در نهایت مرگ می‌شود.

ویروس ساری تب خوندهنده ابتدا در سال ۱۹۴۴ در شهر کریمیۀ اوکراین - که اکنون به روسیه ملحق شده است - شایع و شناسایی شد و یک دهه بعد در جمهوری کانگو شایع شد، از اینرو نام این بیماری از منشای نخستین شیوع آن گرفته شده و اکنون به نام کریمیه کانگو یاد می‌شود.