چرا ایبولا بیماری خطرناک و مرگبار است؟

ایبولا یک بیماری نادر و شدید ویروسی است که عامل آن اورتوایبولاویروس است چندین بار به ویژه در کشورهای افریقایی شیوع مرگباری داشته است.

در تازه ترین مورد، شیوع این بیماری در جمهوری دموکراتیک کانگو تا کنون منجر به مرگ بیش از ۲۰۶۰ نفر شده و کم و بیش ۴۵۰۰ واقعۀ مثبت آن ثبت شده است.

این ویروس از طریق تماس حیوان‌های مبتلا به ویژه خفاش‌ها به انسان سرایت می‌کند. همچنان تماس با انسان مبتلا به این ویروس می‌تواند سبب سرایت آن شود.

افرادی که با ویروس ایبولا آلوده می‌شوند، بین دو تا ۲۱ روز پس از تماس با ویروس اعراض و علایم بیماری را بروز می‌دهند. اما در اکثر واقعات این علایم بین هشت تا ۱۰ روز پس از ورود ویروس به بدن نمایان می‌شوند.

التهاب به شدت خطرناک، تب شدید، خارش، درد و خستگی عمومی از علایم آغازین ابتلا به این بیماری است و با پیشرفت مرض، اسهال شدید، استفراغ و خونریزی‌ها به وجود می‌آید.

این بیماری به دلیل اینکه بیمار در سیر آن به شدت مایعات بدن را ضایع می‌کند مرگبار است، زیرا به دلیل کمبود مایعات بدن، شاک شدید و از کار افتادن اعضا زندگی بیمار را تهدید کرده و به همین دلیل است که ۲۵درصد و در صورت نبود دسترسی به مراقبت‌های درمانی، ۹۰درصد بیماران جان خود را از دست می‌دهند.

بیشتر بیماران مبتلا به ویروس ایبولا در اثر مشکلات در علقه شدن خون و تخریب رگ‌ها که منجر به جلوگیری از خونریزی‌ می‌شود، جان شان را از دست می‌دهند.

انواع متعدد ویروس ایبولا وجود دارد که برای اکثر انواع معمول آن واکسین‌ وجود دارد، اما برای نوع بوندیبوگیوی این ویروس که به تازگی در کانگو شیوع کرده است، واکسین منظور شده وجود ندارد، هرچند واکسین‌های آزمایشی تهیه شده و در حال تطبیق و بررسی است.

از آنجاییکه این بیماری به شدت ساری است، داکتران توصیه می‌کنند که کارکنان مراقبت‌های صحی و افرادی که بیماران در تماس اند، روش‌های جدی کنترول ویروس را در نظر گیرند.

جلوگیری از تماس مستقیم با مایعات بدن بیمار، از جمله خون، ادرار، لعاب دهن، عرق، شیر و دیگر افرازات و مایعات، عمده‌ترین روش پیشگیری از ابتلا به این بیماری است.

همچنان کارشناسان صحی سفارش می‌کنند که از تماس با لباس، رخت خواب، وسایل و تجهیزاتی که با خون و افرازات بدن بیمار آلوده است، پرهیز شود.