شبکۀ سیستمهای هشداردهی قبل از قحطی با نشر گزارشی گفته است که انتظار میرود افغانستان در سه ماه آینده با شدیدترین کمبود غذا و عاید روبرو شود.
در این گزارش که روز سه شنبه دهم فبروری نشر شد، وضعیت در ولایتهای فاریاب، غور و دایکندی شدیدتر خوانده شده است، زیرا بر اساس یافتههای این نهاد در این سه ولایت ذخیرۀ غذایی وجود نداشته و توانمندی مردم برای خرید مواد غذایی از بازار ضعیف خوانده شده است.
شبکۀ سیستمهای هشداردهی قبل از قحطی، در سال ۱۹۸۵ از سوی ادارۀ ایالات متحدۀ امریکا برای انکشاف بین المللی یا "یو اس ای آی دی" در واکنش به قحطیی مرگبار در شرق و غرب افریقا و جهت رسیدگی به نیاز مبرم به هشدار بهتر و زودهنگام از بحرانهای بالقوه امنیت غذایی، تاسیس شد.
این شبکه ارایه دهندۀ معلومات و تحلیلهای هشدار زودهنگام، به موقع، دقیق، مبتنی بر شواهد و شفاف در مورد ناامنی های حاد غذایی موجود و آینده است.
در گزارش آمده است که با وصف ثبات نرخ مواد غذایی، عاید خانوادهها ممکن محدود باشد، زیرا فرصت کشت و کارهای روزمزد در فصل سرما به گونۀ چشمگیری کاهش یافته است.
شبکۀ سیستمهای هشداردهی قبل از قحطی گفته است که برای رسیدگی به این وضعیت و دسترسی به غذا، مردم به روشهای منفی معیشتی از جمله فروش مواشی، ازدواج زودهنگام دختران و گدایی متوسل میشوند.
خشکسالی پیهم، کاهش ارسال پول از خارج به خانوادهها در داخل افغانستان، نبود فرصتهای کاری، برگشت گستردۀ مهاجران و رکود اقتصادی کشور از جمله عوامل عمدۀ این وضعیت خوانده شده است.
این وضعیت در ساحات روستایی، جاییکه مساعدتهای بشری به دلیل کاهش کمکهای خارجی به شدت کم شده و جوامع میزبان عودت کنندگان حادتر توصیف شده است.
بر اساس گزارش، تنها در ماه دسمبر و جنوری گذشته حدود ۵۰۷هزار مهاجر افغان جبراً از ایران و پاکستان به افغانستان برگشت داده شده اند که فشار مضاعف را بر بازار از قبل کساد کار و منابع معیشتی در افغانستان وارد کرده است.
برنامۀ جهانی غذا نیز به تازگی هشدار داده است که افغانستان یکی از شدیدترین بحرانهای گرسنگی در جهان را تجربه میکند. بر اساس گزارش این نهاد ۱۷.۴ میلیون نفر در افغانستان تا ماه مارچ سال روان با عدم مصوونیت شدید غذایی روبرو بوده و انتظار میرود که از این میان ۴.۹ میلیون کودک و زن باردار یا شیرده به سوتغذیه مبتلا شوند.
سازمان ملل متحد پیش از این در گزارشی گفته بود که ۷۵درصد جمعیت افغانستان از عدم مصوونیت معیشتی رنج میبرند که زنان و به ویژه نانآور خانوادهها، در این میان آسیبپذیرترینها اند.
دفتر هماهنگی امور کمکهای بشری سازمان ملل متحد (اوچا) گفته است که در سال ۲۰۲۶ حدود ۲۱.۹ میلیون نفر – ۴۵ درصد جمعیت – در افغانستان نیازمند کمکهای بشردوستانه اند و این سازمان برای رسیدگی به نیازهای بشری آنان به ۱.۷۱ میلیارد دالر نیاز دارد.